Rodzice prezydenta Andrzeja Dudy: „Obowiązkiem prezydenta jest dbać o dobro Narodu, a to dobro uzewnętrznia się także w wymiarze religijnym”. 19 listopada w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach miały miejsce uroczystości Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Chrystusa za Króla i Pana. Brał w nich udział Prezydent RP Andrzej Duda i jego rodzice. Tydzień później Janina i Jan Dudowie udzielili obszernego wywiadu „Naszemu Dziennikowi”, w którym m.in. wyjaśniają dlaczego angażują się w odbudowę i powrót Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa zwanego też Pomnikiem Chrystusa Króla lub Pomnikiem Wdzięczności w Poznaniu.

rodzice-duda-szczyglice-maj-2015

na zdjęciu: Janina i Jan Dudowie w pracowni rzeźbiarza Michała Batkiewicza, autora odlewu Figury Pana Jezusa z Pomnika Wdzięczności, 24 maj 2015 r.

Dla nas to była oczywistość, że taki Akt oddania się Chrystusowi Królowi powinien być w Polsce przyjęty. Przecież były Śluby Jasnogórskie, oddaliśmy się w opiekę Maryi. Dlaczego więc mamy nie uznać Chrystusa za Króla? Przecież codziennie w modlitwie mówimy: Przyjdź królestwo Twoje —podkreślił w rozmowie z „Naszym Dziennikiem prof. Jan Duda.Ten rok jest cały wyjątkowy, bo oprócz rocznicy chrztu Polski był to rok poświęcony miłosierdziu, więc połączenie wejścia w chrześcijaństwo i praktykowania nauki Chrystusa, realizacji najważniejszego przykazania – miłości Boga i człowieka—powiedziała prof. Janina Milewska-Duda.Ojciec prezydenta dodał, że bez wypełnienia tego przykazania, bez wzajemnej miłości między ludźmi, nie będziemy w stanie stworzyć silnej wspólnoty. Powinniśmy na co dzień ufać Panu Bogu, bo to jest w interesie naszego Narodu —mówił.Rodzice prezydenta zaznaczyli też, że ogromne znaczenie ma fakt, że przyjęcie Chrystusa za Króla i Pana miało charakter publiczny i odbyło się w obecności Episkopatu i prezydenta wybranego przez naród.Obowiązkiem prezydenta jest dbać o dobro Narodu, a to dobro uzewnętrznia się także w wymiarze religijnym—zaznaczył prof. Duda.

Rodzice Andrzeja Dudy zaangażowali się w odbudowę i powrót Pomnika Chrystusa Króla w Poznaniu. Monument, z powodu protestu prezydenta miasta z PO, wciąż nie może wrócić na miejsce, które zajmował przed II wojną światową.

Ten pomnik pamiętam z dzieciństwa, mieliśmy w domu rocznik „Przewodnika Katolickiego” z 1939 roku, przeglądaliśmy regularnie to piękne pismo. Dlatego z przyjemnością włączyliśmy się w przekazanie pomnika przez artystę Kościołowi. Spór wokół tej sprawy jest dla mnie niezrozumiały. Przecież to było wotum za zjednoczenie ziem polskich i Narodu po zaborach. Ludzie chyba nie zdają sobie sprawy, co to znaczy być rozdzielonym przez 123 lata granicami obcych państw. To, że społeczeństwo się zjednoczyło, to jest cud. Pomnik został zdewastowany i sprofanowany na samym początku okupacji. Niemcy wiedzieli, że to jest najważniejszy przeciwnik  —opowiadał ojciec prezydenta Andrzeja Dudy, a jego mama dodała „wróg zawsze niszczy filary Narodu”.

Prof. Duda ostro podkreślił: Chyba trzeba być ciemnym, za przeproszeniem, gdy ktoś tego nie rozumie. Bezczelność tych kręgów – wrogich jakimkolwiek symbolom religijnym – jest po prostu niewiarygodna.

Rodzice prezydenta odnieśli się też do chorej europejskie poprawności politycznej, rugowania religii z przestrzeni publicznej i coraz bardziej widocznej chrystofobii.

Jeśli ktoś mi tłumaczy, że nie ma różnicy między kobietą a mężczyzną poza różnicami kulturowymi, to jest ewidentnie wciskanie ciemnoty. Oczywiście cel jest jasny: depopulacja Europejczyków. Malthus obliczał, jaką moc musiałaby mieć gilotyna, by ściąć iluś ludzi, i uznał, że to jest niemożliwe, no to teraz wymyślili inny sposób. Pan Lukas (ideolog nowej lewicy) wymyślił, że wystarczy obrzydzić kobiecie mężczyznę, a mężczyźnie kobietę i jeszcze cały czas mówić, jakie to są problemy z dziećmi, że rodzina to przemoc, patologia. Bzdury, kompletne bzdury. To są ewidentne przemyślane sposoby niszczenia rodziny i depopulacji  —wyjaśniał prof. Duda.Musimy zatrzymać ten trend rugowania Chrystusa z przestrzeni publicznej. To jest nasz obowiązek jako narodu. Bez zasad zginiemy. (…) Lewackie i libertyńskie wstecznictwo niesie tylko rozkład, szczególnie moralny. Musimy być czujni  —apelują na koniec rodzice prezydenta RP.

Źródło: http://wpolityce.pl/spoleczenstwo/317047-rodzice-prezydenta-andrzeja-dudy-obowiazkiem-prezydenta-jest-dbac-o-dobro-narodu-a-to-dobro-uzewnetrznia-sie-takze-w-wymiarze-religijnym

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana

We wszystkich polskich kościołach odczytano w niedzielę Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Dzień wcześniej został on ogłoszony w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. W uroczystościach tych  uczestniczył prezydent Andrzej Duda, przedstawiciele rządu, parlamentu oraz Polski Episkopat.

W Poznaniu odczytanie Aktu miało niezwykły charakter w kościele w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kościelnej w Poznaniu, na terenie którego przechowywana jest figura Chrystusa Króla z odbudowywanego przez nas Pomnika.  Na środku nawy głównej stała makieta Pomnika Wdzięczności, a w wigilię Uroczystości  odbyła się warta honorowa przy Figurze Pana Jezusa, zainicjowana przez członków  Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” . W niedzielę 20 listopada 2016 r. Prezes Komitetu prof. Stanisław Mikołajczak oraz jego członkowie – Barbara Pulikowa i Lidia Banowska odczytali Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kościelnej w Poznaniu, na terenie którego przechowywana jest figura Chrystusa Króla z odbudowywanego przez nas Pomnika. Uroczystość ta stanowiła zwieńczenie Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia oraz jubileuszu 1050. rocznicy Chrztu Polski.

Ks. prof. Paweł Bortkiewicz, etyk i wykładowca Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu oraz członek Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności  powiedział na antenie TV Trwam, że Przyjęcie Jezusa Chrystusa za Króla i Pana to oczywista konsekwencja chrztu Polski. – To jest konsekwencja polegająca na tym, że Mieszko I, który dokonał, jak zresztą wielokrotnie było w tym roku podkreślane, aktu religijnego – nie tylko i nie przede wszystkim aktu politycznego, ale religijnego – aktu swojej wiary, wybrał i uznał Chrystusa panem swojego życia, zaprosił go w dzieje naszego narodu. A w tej chwili, po 1050-leciu tych dziejów polski, potwierdzamy ten akt w sposób bardzo uroczysty, oczywiście w nowym kontekście, z dziedzictwem doświadczeń tych przeszło dziesięciu wieków, jak i z doświadczeniem naszej współczesności – powiedział ks. profesor.

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana

Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą [wraz ze swymi władzami duchownymi i świeckimi], by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród.

Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie.

Pragnąc uwielbić majestat Twej potęgi i chwały, z wielką wiarą i miłością wołamy: Króluj nam Chryste!

– W naszych sercach

– Króluj nam Chryste!

– W naszych rodzinach

– Króluj nam Chryste!

– W naszych parafiach

– Króluj nam Chryste!

– W naszych szkołach i uczelniach

– Króluj nam Chryste!

– W środkach społecznej komunikacji

– Króluj nam Chryste!

– W naszych urzędach, miejscach pracy, służby i odpoczynku

– Króluj nam Chryste!

– W naszych miastach i wioskach

– Króluj nam Chryste!

– W całym Narodzie i Państwie Polskim

– Króluj nam Chryste!

 

Błogosławimy Cię i dziękujemy Ci Panie Jezu Chryste:

– Za niezgłębioną Miłość Twojego Najświętszego Serca

– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

– Za łaskę chrztu świętego i przymierze z naszym Narodem zawarte przed wiekami

– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

– Za macierzyńską i królewską obecność Maryi w naszych dziejach

– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

– Za Twoje wielkie Miłosierdzie okazywane nam stale

– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

– Za Twą wierność mimo naszych zdrad i słabości

– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

 

Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia. Wyrzekamy się złego ducha i wszystkich jego spraw.

Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. Zobowiązujemy się porządkować całe nasze życie osobiste, rodzinne i narodowe według Twego prawa:

– Przyrzekamy bronić Twej świętej czci, głosić Twą królewską chwałę

– Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

– Przyrzekamy pełnić Twoją wolę i strzec prawości naszych sumień

– Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

– Przyrzekamy troszczyć się o świętość naszych rodzin i chrześcijańskie wychowanie dzieci

– Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

– Przyrzekamy budować Twoje królestwo i bronić go w naszym narodzie

– Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

– Przyrzekamy czynnie angażować się w życie Kościoła i strzec jego praw

– Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

Jedyny Władco państw, narodów i całego stworzenia, Królu królów i Panie panujących! Zawierzamy Ci Państwo Polskie i rządzących Polską. Spraw, aby wszystkie podmioty władzy sprawowały rządy sprawiedliwie i stanowiły prawa zgodne z Prawami Twoimi.

Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi, a zwłaszcza tych członków Narodu, którzy nie podążają Twymi drogami. Obdarz ich swą łaską, oświeć mocą Ducha Świętego i wszystkich nas doprowadź do wiecznej jedności z Ojcem.

W imię miłości bratniej zawierzamy Tobie wszystkie narody świata, a zwłaszcza te, które stały się sprawcami naszego polskiego krzyża. Spraw, by rozpoznały w Tobie swego prawowitego Pana i Króla i wykorzystały czas dany im przez Ojca na dobrowolne poddanie się Twojemu panowaniu.

Panie Jezu Chryste, Królu naszych serc, racz uczynić serca nasze na wzór Najświętszego Serca Twego.

Niech Twój Święty Duch zstąpi i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Niech wspiera nas w realizacji zobowiązań płynących z tego narodowego aktu, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

W Niepokalanym Sercu Maryi składamy nasze postanowienia i zobowiązania. Matczynej opiece Królowej Polski i wstawiennictwu świętych Patronów naszej Ojczyzny wszyscy się powierzamy.

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie – na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju.

***

Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu

uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,

jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

 

Komentarz do Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana

Źródłó : Konferencja Episkopatu Polski : http://episkopat.pl/19-xi-jubileuszowy-akt-przyjecia-jezusa-za-krola-i-pana/

W kwietniu br. został zatwierdzony Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Będzie on odmówiony w listopadzie, przed uroczystością Chrystusa Króla Wszechświata, w Krakowie-Łagiewnikach. Konferencja Episkopatu Polski uznała, iż tekst Jubileuszowego Aktu przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana można wykorzystać duszpastersko – w pracy parafialnej, i w diecezji. Chodzi o to, żeby przyjmowanie Jezusa za Pana i Króla, uznawanie Go Panem i Królem, dokonywało się również w mniejszych grupach czy wspólnotach.

Wprowadzenie

Myśl o potrzebie aktu intronizacyjnego została zapoczątkowana w związku z wszczęciem w archidiecezji krakowskiej w 1996 roku procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożej Rozalii Celakówny, krakowskiej pielęgniarki i mistyczki, zmarłej w czasie II wojny światowej. Wówczas światło dzienne ujrzały jej zapiski i można było poznać treść udzielonych jej objawień prywatnych, w których Jezus domaga się m.in. aktu intronizacyjnego od narodu polskiego. Świadczy o tym choćby ten zapis: „Jest ratunek dla Polski: jeżeli mnie uzna za swego Króla i Pana w zupełności przez intronizację, nie tylko w poszczególnych częściach kraju, ale w całym państwie z rządem na czele. To uznanie ma być potwierdzone porzuceniem grzechów i całkowitym zwrotem do Boga”.

Wieść o tego typu żądaniach Jezusa w objawieniach danych Celakównie szybko się rozniosła. Pojawiło się wiele inicjatyw oddolnych, których celem było doprowadzenie do aktu intronizacyjnego. Konferencja Episkopatu Polski powołała w 2004 roku Zespół ds. Społecznych Aspektów Intronizacji Chrystusa Króla. Od początku było wielu ludzi dobrej woli, autentycznie zaangażowanych w dzieło intronizacji Jezusa, zawierzających realizację swoich dążeń i oczekiwań Boskiej Opatrzności i wspierających pasterzy Kościoła w Polsce wytrwałą i cierpliwą modlitwą na rzecz należytego rozeznania sprawy. Okazało się również, że analogiczna myśl o konieczności uznania Chrystusa swoim Panem i Zbawicielem stanowi centralny rys duchowości i formacji wielu wspólnot i stowarzyszeń w Polsce, zwłaszcza środowiska oazowego i charyzmatycznego; jest też u podstaw spotkań młodzieży w Lednicy.

Ta niezwykła zbieżność myśli rzeszy wiernych, inspirowana nie tylko prywatnymi objawieniami, ale mająca wyraźne podstawy biblijne i szerokie rozwinięcie w nauczaniu Kościoła, szczególnie w encyklice „Quas Primas” Piusa XI, nie mogła być lekceważona, ani odkładana na bok. Pasterze Kościoła dostrzegli w niej bardzo konkretny oddźwięk zmysłu wiary ludu Bożego. W 2013 roku biskupi powołali do istnienia Zespół ds. Ruchów Intronizacyjnych. Owocem dialogu i współpracy Zespołu z przedstawicielami różnych ruchów intronizacyjnych jest zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana.

Teologiczne uzasadnienie Aktu

Przyjęcie panowania Jezusa, uznanie Go swym Panem, ma znaczenie zbawcze. Jest pragnieniem serc Polaków rozumiejących, że od największych zagrożeń doczesnych nieskończenie groźniejsza jest utrata zbawienia. Współcześnie zagraża ona coraz większej liczbie ludzi na skutek odrzucenia prawdy – na skutek odrzucenia Chrystusa, który jest Prawdą i na skutek odrzucenia Jego prawa miłości. Stąd pragnienie, aby powszechnej w świecie detronizacji Chrystusa Polska przeciwstawiła Jego intronizację.

Przyjęcie panowania Jezusa Chrystusa ma być z założenia aktem wiary narodu. Celem tego aktu nie jest zapewnienie doczesnej władzy czy dostatku, ale poddanie osobistego, rodzinnego i narodowego życia Chrystusowi i życie według praw Bożych. Akt ten powinien wpłynąć na rzeczywistość doczesną, ale nie może stanowić nadużycia Najświętszego Imienia Jezusa do osiągania celów doczesnych. Jest wyrazem posłuszeństwa Bogu, czyli odpowiedzią człowieczej miłości na Miłość Bożą, jest też aktem sprawiedliwości, czyli oddaniem Bogu tego, co Jemu należne.

Pierwsze w Dziejach Apostolskich wezwanie do uznania w Jezusie Pana i Mesjasza zostało wypowiedziane przez św. Piotra w dniu Zesłania Ducha Świętego: „Tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem [czyli Królem]” (Dz 2, 36). To znaczy, że od Ojca ma Jezus wszelką władzę na niebie i na ziemi, i wskutek tego jest „Królem narodów godnym czci” (Hymn Eucharystyczny św. Tomasza z Akwinu). Stało się tak, jak zapowiadał prorok Daniel: „Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” (Dn 7, 13-14).

Dlatego publiczne i uroczyste przyjęcie panowania Jezusa, nie może Mu dodać władzy, którą posiada sam z siebie jako Bóg i Zbawiciel. Jego władza jest niezależna od jakiegokolwiek stworzenia. Naszym zadaniem jest uznać w wierze, że Jezus jest zapowiadanym przez proroków Namaszczonym potomkiem Dawida (Królem-Mesjaszem), a równocześnie Panem (w greckim tłumaczeniu Ksiąg Starego Testamentu tytułem Kyrios oddawano imię Jahwe). W Dziejach Apostolskich głosiciele Ewangelii, idąc do pogan nie znających zapowiedzi dotyczących Mesjasza, wzywają do uznania w wierze, że Jezus jest Panem, zapewniając, że w ten sposób będą zbawieni. Tak właśnie czyni Paweł i Sylas w Filippi, gdy zwracają się do strażnika więzienia: „Uwierz w Pana Jezusa a zbawisz siebie i swój dom” (Dz 16, 31).

Ten akt wiary i uznania Jezusa za Zbawiciela i Pana (Grecy) lub Króla, czy Władcy (Żydzi) jest sprawczy, gdyż umożliwia zbawienie człowieka. Tak pisze o tym Apostoł Paweł w Liście do Rzymian (10, 9-10): „Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych – osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia.

Z tekstu wynika, że najbardziej proste wyznanie panowania Jezusa wystarcza do osiągnięcia zbawienia, bo wyraża ono wiarę, że Jezus z Nazaretu jest zapowiadanym przez proroków Mesjaszem. Stąd do istoty aktu przyjęcia Jezusa za Króla i Pana należy wyznanie z wiarą Jego panowania.

Oznacza to zadanie, które tak określa papież Pius XI w zakończeniu encykliki „Quas primas” z 1925 roku: „Trzeba więc, aby Chrystus panował w umyśle człowieka, którego obowiązkiem jest z zupełnym poddaniem się woli Bożej przyjąć objawione prawdy i wierzyć silnie i stale w naukę Chrystusa; niech Chrystus króluje w woli, która powinna słuchać praw i przykazań Bożych; niech panuje w sercu, które, wzgardziwszy pożądliwościami, ma Boga nade wszystko miłować i do Niego jedynie należeć; niech króluje w ciele i członkach jego, które jako narzędzia, lub – że słów św. Pawła Apostoła użyjemy (Rz 6, 13): jako ‘zbroja sprawiedliwości Boga’, mają przyczynić się do wewnętrznego uświęcenia dusz”.

Tak określone zadanie: „trzeba, by Chrystus panował”, domaga się najpierw uznania Chrystusa za swego i naszego Króla, uznania Jego panowania nad nami, czyli dobrowolnego poddania się Prawu Bożemu, Jego władzy, okazania Mu posłuszeństwa, celem uporządkowania, ułożenia życia osobistego i społecznego po Bożemu.

Dlatego ciągle jakże aktualne są słowa św. Jana Pawła II z homilii inaugurującej jego pontyfikat: „Nie lękajcie się. Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Dla Jego zbawczej władzy otwórzcie granice państw, systemów ekonomicznych, systemów politycznych oraz kierunków cywilizacyjnych. Nie lękajcie się!”.

Prezentacja treści Jubileuszowego Aktu

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana podejmuje biblijną formułę przymierza Boga z narodem i wpisuje się w tradycję podobnych aktów, które miały miejsce w dziejach Polski i Kościoła. Można też powiedzieć, że niejako podejmuje zobowiązanie zawarte w Jasnogórskich Ślubach Narodu Polskiego: „Zobowiązujemy się uczynić wszystko, ażeby Polska była rzeczywistym królestwem Maryi i jej Syna”.

Tytuł Aktu ma formułę otwartą i powszechnie zrozumiałą. Nie zawiera słowa „intronizacja”, które nie dla wszystkich jest zrozumiałe, choćby dlatego, że w odniesieniu do Jezusa możemy mówić jedynie o uznaniu, a nie o ustanowieniu go królem. Stąd przyjęto formułę szeroką i scalającą pragnienia i postulaty wielu środowisk – akt przyjęcia Jezusa za Króla i Pana.

Słowo „Jubileuszowy” dodane na początku wskazuje na szczególny moment dziejowy, w jakim dokonujmy tego narodowego Aktu. Jest nim Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia ogłoszony przez papieża Franciszka oraz Jubileusz 1050. rocznicy Chrztu Polski.

W akcie można dostrzec formę odnowienia przymierza chrzcielnego narodu. Niewątpliwie jest też formą zawierzenia całego narodu Bożemu Miłosierdziu. Zostanie dokonany w tym miejscu, w którym podczas Światowych Dni Młodzieży papież Franciszek spotka się z młodym Kościołem całego świata, aby przypomnieć mu przesłanie Ewangelii o Bożym Miłosierdziu.

Akapit pierwszy jest wprowadzeniem do całego Aktu. Otwiera go uroczyste wezwanie skierowane do Jezusa Króla: Nieśmiertelny Królu Wieków… Następnie przewiduje się wskazanie reprezentantów władzy kościelnej i świeckiej, którzy wezmą udział w dokonaniu Aktu.

W ostatniej części akapitu zawarte są istotne elementy składowe Aktu: uznanie panowania Chrystusa, poddanie się Jego prawu, zawierzenie i poświęcenie Chrystusowi Królowi Ojczyzny i całego Narodu.

Akapity drugi i trzeci stanowią zasadniczą część uznania i przyjęcia królewskiej władzy Jezusa nad Polską. Wszyscy uczestnicy mają możliwość włączenia się w nią aklamacją Króluj nam, Chryste i wyrażenia publicznie swej woli, by Jezus panował w naszej Ojczyźnie.

Kolejny akapit wyraża hołd wdzięczności Chrystusowi za Jego niezgłębioną miłość i wszystkie łaski. Wszyscy uczestnicy mają możliwość wyrażenia wdzięczności za nie w formie aklamacji Chryste nasz Królu, dziękujemy!

Dalej Akt przechodzi w formę przebłagalnej modlitwy, której treścią jest wyrażenie skruchy z powodu grzechów osobistych i społecznych. Jako taki zakłada osobisty i narodowy rachunek sumienia, który jest niezbędnym początkiem każdego nawrócenia. Do aktu skruchy dołączone zostało wyrzeczenie się złego ducha i jego spraw, nawiązujące do rytuału chrztu świętego – szczególnie aktualne w 1050. rocznicę Chrztu Polski. Znaczenie tego wyrzeczenia nie jest tylko symboliczne: odrzucenie uzurpatora jest koniecznym warunkiem przyjęcia prawowitego Króla.

W następnym akapicie w pięciu symbolicznych przyrzeczeniach Akt zawiera zobowiązanie podporządkowania prawu Bożemu całego życia osobistego, rodzinnego i narodowego. Uczestnicy mogą się włączyć w deklarowane treści poprzez uroczystą aklamację Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

W kolejnych trzech akapitach akt przechodzi w formę zawierzenia Chrystusowi: Państwa Polskiego i jego władz, całego narodu, a szczególnie tych, którzy nie podążają drogami Bożymi oraz wszystkich narodów świata w imię miłości bratniej. Kończy się prośbą o łaskę rozpoznania w Chrystusie prawowitego Pana i Króla dla wszystkich, którzy jeszcze tego nie dokonali.

Dwa kolejne zapisy mają charakter inwokacji – do Najświętszego Serca Jezusowego i do Ducha Świętego. W pierwszej inwokacji zawarta jest prośba o upodobnienie serc ludzkich do Serca Jezusowego; druga jest prośbą skierowaną do Ducha Świętego o wsparcie w realizacji zobowiązań płynących z Aktu i nawiązuje do modlitwy św. Jana Pawła II z Placu Zwycięstwa w Warszawie.

Postanowienia i zobowiązania zawarte w Akcie składane są w Niepokalanym Sercu Maryi Królowej Polski i powierzane wstawiennictwu świętych Patronów Ojczyzny.

Ostatni akapit jest inwokacją do Chrystusa Króla i stanowi podsumowanie treści całego Aktu. Zamykają go słowa prefacji z uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.

Akt kończy się stwierdzeniem faktu uznania przez Polskę królowania Jezusa Chrystusa oraz uwielbieniem Trójcy Świętej.

Epilog

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana nie jest zwieńczeniem, lecz początkiem dzieła intronizacji Jezusa Chrystusa w Polsce i w narodzie polskim. Przed nami wielkie i ważne zadanie.

Jego realizacja zakłada szerokie otwarcie drzwi Jezusowi, oddanie Mu swego życia, przyjęcie tego, co nam oferuje i dzielenie się Nim z innymi. Chodzi o umiłowanie Jezusa do końca, zawierzenie Mu naszych rodzin, podejmowanie posługi miłości miłosiernej oraz realizację Ewangelii we wszelkich wymiarach życia, nie wykluczając jego aspektu ekonomicznego, społecznego i politycznego.

Aby tak ważne dzieło intronizacji Jezusa w narodzie Polskim mogło zostać zrealizowane, trzeba z pewnością zadbać o większe otwarcie na nie społeczności Kościoła w Polsce, a to wymaga solidnej prezentacji dzieła. Byłoby dobrze opracować program mający na celu włączenie w realizację dzieła istniejące wspólnoty intronizacyjne, Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa, ruch oazowy i charyzmatyczny oraz inne, które stawiają sobie za cel uznać Jezusa Panem i Zbawicielem. W programie tym z pewnością trzeba określić zasadnicze treści formacyjne i zasady współpracy podmiotów realizujących dzieło, zawsze w duchu posłuszeństwa tym, których Jezus ustanowił pasterzami. Przedmiotem szczególnej troski powinno być otwarcie wiernych świeckich na zaangażowanie społeczno-polityczne, stąd należałoby zadbać o ich solidną formację z zakresu katolickiej nauki społecznej.

Od Maryi, naszej Pani i Królowej, trzeba się uczyć spoglądania na wszystkie wymiary życia oczyma wiary, szukając światła w prawdzie objawionej. Nie wolno przy tym zagubić świadomości, że w realizacji tego wszystkiego potrzeba Bożego wsparcia. Dlatego ważne jest powierzanie Duchowi Świętemu całego dzieła i poszczególnych przedsięwzięć. Potrzeba wiele modlitwy i ofiary w dziele odnowy oblicza Kościoła i naszej Ojczyzny.

Konferencja Episkopatu Polski

Więcej informacji : http://episkopat.pl/19-xi-jubileuszowy-akt-przyjecia-jezusa-za-krola-i-pana/

 

Króluj nam Chryste ! Warta honorowa przed Jubileuszowym Aktem Przyjęcia Chrystusa za Króla i Pana w Poznaniu z udziałem Stowarzyszenia Odbudowy Pomnika Wdzięczności !

 

W niezwykle godnej i podniosłej atmosferze odbyło się przygotowanie do odczytania Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Chrystusa za Króla i Pana w Kościele p.w. Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kościelnej w Poznaniu . Przed tym aktem z inicjatywy p. Przemysława Sytka z Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” przez dwanaście godzin wigilii przed odczytaniem tego Aktu przez przedstawicieli polskiego Episkopatu i Narodu w Łagiewnikach 19.listopada 2016 r. , w Poznaniu od godziny 12.oo w piątek 18.listopada w południe do północy przy figurze Panu Jezusa Chrystusa z odbudowywanego Pomnika Wdzięczności prowadzona była warta honorowa, składająca się z przedstawiciela zarówno Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, jak i członków Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności. Z inicjatywą zapoznał się JE Ks. bp Zdzisław Fortuniak, który odwiedził
„wartowników” około godz. 15.oo w piątek – wyrażając im podziękowanie i wyrazy
uznania. Zobacz fotoreportaż Andrzeja Czayki z tego wydarzenia !

Wyniki III edycji konkursu SACRATISSIMO CORDI POLONIA RESTITUTA!

Na tegoroczny konkurs SACRATISSIMO CORDI POLONIA RESTITUTA organizowanego przez  Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności.

W ustalonym terminie do 28.10.2016 r. wpłynęło 251 prac uczniów z 31 szkół z całej Wielkopolski.

31 października  2016 r. Jury konkursu w składzie:

  1. Grzegorz Nowicki – przewodniczący Jury
  2. Stanisław Mikołajczak – prezes SKOPW
  3. Barbara Napieralska – NSZZ „Solidarność”
  4. Jarosław Biegała – Kuratorium Oświaty w Poznaniu
  5. Ewa Tynecka –Szukalska – Referat Katechetyczny Kurii Metropolitalnej w Poznaniu
  6. Bogumiła Łącka – Akcja Katolicka
  7. Stanisław Mystek – rzeźbiarz
  8. Irena Rosińska – Melnik – rzeźbiarka
  9. Celina Martini – SKOPW
  10. Jolanta Jasińska – SKOPW
  11. Jolanta Hajdasz – sekretarz jury

postanowiło przyznać następujące nagrody i wyróżnienia :

Kat. A   – prace dzieci ze szkół podstawowych klasy 1-3

NAGRODA  1

Aleksandra Wojciechowska  ze SP im. Arkadego Fiedlera w Chomęcicach

 NAGRODA 2

Nadia Bilicka ze Szkoły Podstawowej nr 23  w Poznaniu

 NAGRODA 3

Mateusz Begale z Samorządowej Szkoły Podstawowej im. Powstańców Wielkopolskich w Skoraszewicach

Marek Piotr Jasiński  ze SP nr 1 w Poznaniu

 

WYRÓŻNIENIA

  • Lidka Kupiec z kl. IB z  Zespołu  Szkół z Oddziałami Integracyjnymi i Specjalnymi nr 2 w Poznaniu
  • Lilianna Hejdasz ze SP nr 23 w Poznaniu
  • Tobiasz Rymaniak ze SP im. Arkadego Fiedlera w Chomęcicach
  • Artur Kołodziejczyk ze SP im. Arkadego Fiedlera w Chomęcicach
  • Aleksandra Noculak z Zespołu Przedszkola, SP i Gimnazjum w Kopanicy

 Nagroda dla opiekuna laureata I nagrody –  p. Jarosław Haładuda

 

Kat. B   – prace dzieci ze szkół podstawowych klasy 4-6

NAGRODA  1 ex aequo

  • Wiktor Gabała ze SP nr 3 w Wolsztynie
  • Marcjanna Smagała ze SP nr 80 w Poznaniu

NAGRODA 2 ex aequo

  • Weronika Hoff ze SP nr 80 w Poznaniu
  • Aleksandra Deskur ze SP nr 80 w Poznaniu

NAGRODA 3

Laura Chrzanowska  ze SP nr 2  w Obornikach

 

WYRÓŻNIENIA

 Alicja Dreger z kl. VI B ze SP nr 3 im. A. Mickiewicza w Obornikach

  • Aleksandra Marcinek ze SP nr 80 w Poznaniu
  • Antoni Marcinkowski ze SP im. Andrzeja i Władysława Niegolewskich w Opalenicy
  • Alicja Golka ze SP nr 80 w Poznaniu
  • Julia Prządka z Zespołu Przedszkola, SP i Gimnazjum w Kopanicy
  • Otylia Menclewicz ze SP nr 2 w Obornikach

 

  • Nagroda dla opiekuna laureata I nagrody –
  • Edyta Gabała, katechetka Zespół Przedszkola, SP i Gimnazjum w Kopanicy (zgłaszająca Laureata )
  • Alina Muszyńska – SP nr 80 w Poznaniu

 

Kat. C  – prace młodzieży ze szkół gimnazjalnych

NAGRODA  1

Anna Bochna  z kl. III C z Niepublicznego Gimnazjum im. ks. Piotra Wawrzyniaka w Golinie k/Jarocina

 

NAGRODA 2

Aleksandra Jasińska z Gimnazjum nr 65 w Poznaniu

NAGRODA 3

Magdalena Mikołajczak z kl. III C z Niepublicznego Gimnazjum im. ks. Piotra Wawrzyniaka w Golinie k/Jarocina

 

WYRÓŻNIENIA

  • Weronika Piotrowska i Wiktoria Piotrowska z Zespołu Szkół w Bojanowie Starym
  • Nikola Milczyńska – z Gimnazjum im. Ignacego Jana Paderewskiego w Skórzewie
  • Zuzanna Ratajczak i Aleksandra Biała z Zespołu Szkół w Bojanowie Starym

 

Nagroda dla opiekuna laureata I nagrody – p. Hieronim Czaplicki

 

 Nagrody będą uroczyście wręczone podczas specjalnego  Koncertu Niepodległościowego organizowanego z okazji Święta Niepodległości 11 listopada w najbliższy  czwartek, 10 listopada  2016 godz.11.oo w auli Zespołu Szkół Handlowych przy ul. Śniadeckich 54.

Koncert ma charakter słowno-muzyczny. W części pierwszej wystąpi młodzież z polskich szkół Wilna i okolic, a część druga poświęcona będzie twórczości Henryka Sienkiewicza z okazji stulecia jego śmierci. Wystąpią: aktorzy Halina Łabonarska i Dariusz Kowalski, soliści Teatru Wielkiego Michał Marzec, Marek Szymański i Jaromir Trafankowski, oraz  Reprezentacyjna  Orkiestra Sił Powietrznych pod dyrekcją majora Pawła Joksa.

Wstęp wolny – zapraszamy wszystkich chętnych, nie tylko laureatów.

Patronem  Konkursu  jest  Arcybiskup Metropolita Poznański,  Kuratorium Oświaty w Poznaniu, NSZZ „Solidarność” oraz Akcja Katolicka.  Organizatorem – Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu.

 

Walne Zebranie SKOPW 2016

We wtorek 14 czerwca 2016 r. w Sali Pałacu Działyńskich odbyło się zebranie sprawozdawczo – wyborcze Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności. Na zebraniu członkowie Komitetu, po wysłuchaniu sprawozdania przewodniczącego zarządu, skarbnika i przedstawiciela Komisji Rewizyjnej udzielili absolutorium ustępującemu zarządowi.

Przeprowadzono wybory władz na nową kadencję, w wyniku których przewodniczącym zarządu został wybrany prof. Stanisław Mikołajczak.

W skład zarządu SKOPW drugiej kadencji weszli:

  1. Przemysław Alexandrowicz
  2. Maciej Andrzejak
  3. Krystyna Andrzejewska
  4. Elżbieta Cholewicka
  5. Tadeusz Dziuba
  6. Bogdan Gruchman
  7. Bogusław Hajdasz
  8. Jolanta Hajdasz
  9. Jolanta Jasińska
  10. Bogumiła Kania-Łącka
  11. Jarosław Lange
  12. Maciej Musiał
  13. Tadeusz Patecki
  14. Jan Skuratowicz
  15. Małgorzta Talarczyk-Andrałojć
  16. Tadeusz Zysk

Do komisji rewizyjnej zostali wybrani:

  1. Piotr Stawicki
  2. Tadeusz Kieliszewski
  3. Dariusz Jędraszak
  4. Barbara Dropińska – Pulik

Podniosły nastrój, ważne słowa, wspaniała uroczystość! Poświęcenie Figury Chrystusa z Pomnika Wdzięczności już za nami! Zobacz fotoreportaż Andrzeja Karczmarczyka.

W uroczystość  Najświętszego Serca Jezusowego  Arcybiskup Stanisław Gądecki , w obecności ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza, wojewody poznańskiego, wojska  oraz tłumu Poznaniaków poświęcił figurę Chrystusa z Pomnika Wdzięczności.

Figura –   główny element Pomnika Wdzięczności  została tymczasowo ustawiona przy kościele Najświętszego Serca Jezusa i świętego Floriana na poznańskich Jeżycach.

Dzisiaj zaś święcimy ją ( Figurę Chrystusa – red.)  w przekonaniu, że dług wdzięczności wobec wszystkich, którym zawdzięczamy naszą niepodległość po latach zaborów zostanie wreszcie spłacony. –powiedział Arcybiskup. Zakończył swoje wystąpienie słowami modlitwy napisanej na odsłonięcie Pomnika Wdzięczności w 1932 roku:

„Serce Jezusa! prosimy Ciebie,
weź losy kraju w Twą świętą dłoń!
błogosław naród Twój odrodzony
i od niezgody strzeż go i broń”

Zaproszony do Poznania minister obrony narodowej Antoni Macierewicz mówił o związkach wiary z odrodzeniem i siłą państwa polskiego: „Czy naprawdę ten związek, jaki nas jednoczy – wiary, patriotyzmu, narodu i polskości  – ma być przecięty przez współczesne pokolenie” – pytał retorycznie minister . Po poświęceniu Figury  Antoni Macierewicz złożył u jej podnóża wiązankę biało –czerwonych kwiatów.

W uroczystości uczestniczył m.in. wojewoda wielkopolski , Zbigniew Hoffman , posłowie PiS Tadeusz Dziuba i Bartłomiej Wróblewski  oraz dowódcy jednostek i instytucji Garnizonu Poznań na czele z dowódcą Garnizonu Poznań – dowódcą II Skrzydła Lotnictwa Taktycznego generałem brygady pilotem Dariuszem Malinowskim i przedstawicielami poznańskiej Straży Pożarnej i Związku Ochotniczych Straży Pożarnych  na czele z Wielkopolskim Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu, starszym kapitanem Andrzejem Bartkowiakiem.

W uroczystości wzięli także udział biskupi pomocniczy Archidiecezji Poznańskiej – biskup senior Zdzisław Fortuniak, delegata Arcybiskupa w Społecznym Komitecie Odbudowy Pomnika Wdzięczności, biskup Grzegorz Balcerek oraz  biskup Damian  Bryl .

Szczególnie gorąco mieszkańcy miasta witali Andrzeja Gablera i członków jego rodziny, gdyż to oni są głównymi fundatorami Figury Chrystusa. W uroczystości uczestniczył też Michał Batkiewicz, artysta rzeźbiarz ze Szczyglic pod Krakowem,  który jest autorem kopii Figury.

W uroczystości  wystąpiła Orkiestra Reprezentacyjna Sił Powietrznych pod dyrekcją majora Pawła Joksa wraz z solistami Michałem Marcem, Rafałem Korpikiem i Markiem Szymańskim .

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana na Jeżycach, gdzie będzie przechowywana Figura Chrystusa to pierwsza w Polsce świątynia, wzniesiona pod koniec XIX w., dedykowana już w 1911 r. Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

Chrystus wraca do Poznania – fotoreportaż Andrzeja Karczmarczyka z przywiezienia Figury Chrystusa z Pomnika Wdzięczności do Poznania 30 maja 2016 r.

Oświadczenie Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności

W związku z przywiezieniem do Poznania Figury Jezusa Chrystusa z odbudowywanego Pomnika Wdzięczności Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności oświadcza, że zawsze szanował i szanuje prawo, a w naszej ocenie administracja prezydenta Poznania Jacka Jaśkowiaka wykorzystuje prawo do blokowania inicjatyw społecznych mieszkańców Poznania. Przykładami takich działań jest odmowa ustawienia Figury Chrystusa w ub. roku na czas trwania wystawy „Wdzięczni za niepodległość” na pl. Adama Mickiewicza oraz odmowa udzielenia zgody na przejazd Figury Chrystusa  ulicami miasta.

W bieżącym roku pragnęliśmy postawić Figurę Chrystusa na prywatnym terenie parafii p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana przy ul. Kościelnej w Poznaniu. Parafia zgłosiła ten zamiar Prezydentowi Miasta prosząc o tymczasową zgodę na to. Nie otrzymała jej, w zamian za to rozpoczęła się proceduralna obstrukcja, czego przykładem było żądanie przedłożenia w czasie 7 dni nowej, kolejnej  uchwały Rady Miasta, co jest żądaniem niewykonalnym w tak krótkim czasie.  Jak napisano w uzasadnieniu odmowy, od tej decyzji władz miasta Komitetowi nie przysługuje odwołanie.

Wobec piętrzenia administracyjnych trudności przez Urząd Miasta Poznania Komitet postanowił zrezygnować z czasowego ustawienia Figury na gotowym już cokole i zdecydował ustawić ją obok niego, na ruchomej platformie. Jest to rozwiązanie bezpieczne i zgodne z decyzją władz miasta, choć w żaden sposób nie jest właściwym sposobem uszanowania  przez nas monumentu, który był dla naszych przodków symbolem ich ofiarnej walki o niepodległość Ojczyzny.

W imieniu Zarządu SKOPW
Prof. dr hab. Stanisław Mikołajczak
Prezes SKOPW

Poznań, 31.05.2016

W załączniku publikujemy odpowiedź z Urzędu Miasta , jaką Komitet otrzymał 13.05.16 r.

 

pismo_od_Prezydenta_Miasta_13.05.16_str._1_2 pismo_od_Prezydenta_Miasta_13.05.16_str.2

Udało się ! Figura Chrystusa jest już w Poznaniu!

Zgodnie z naszymi zapowiedziami Figura Chrystusa z Pomnika Wdzięczności  została w poniedziałek 30 maja przywieziona do Poznania. Przywiózł ją jej autor, artysta rzeźbiarz – odlewnik Michał Batkiewicz, którego pracownia znajduje się w Szczyglicach pod Krakowem.

Na terenie tej pracowni Figura była przechowywana od ubiegłego roku, gdyż na jej posadowienie w Poznaniu nie było zgody władz miasta. Symboliczne powitanie Figury Chrystusa z Pomnika  odbyło się na Placu Zbawiciela przy kościele p.w. Świętego Krzyża, wzięło w nim udział kilkudziesięciu Poznaniaków. Jeszcze nie wierzę, że ją widzę, jeszcze nie wierzę –powtarzał prof. Stanisław Mikołajczak, prezes SKOPW, gdy wioząca rzeźbę ciężarówka wjeżdżała na plac. „Króluj nam Chryste” – zabrzmiało na placu, a ks. Tadeusz Magas, jeden z członków założycieli Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności odmówił z zebranymi m.in. Litanię do Serca Pana Jezusa. Następnie ważący blisko dwie i pół tony posąg, który ma pięć i pół metra wysokości został przewieziony  na ulicę Kościelną, na teren parafii p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana. Tu Figura  będzie przechowywana do czasu uzyskania od władz miasta pozwolenia na budowę całego Pomnika.

Wszystkie prace związane z  odbudową Pomnika Wdzięczności finansowane są ze składek społecznych. Odlew Figury Chrystusa kosztował około trzystu tysięcy złotych i jak mówi jej fundator, Andrzej Gabler, emerytowany lekarz z Poznania, jest ona  jest darem pokoleń: jego rodziców: ppłk lek. dr Władysława Gablera, powstańca wielkopolskiego (1890 -1973) i jego żony Felicji (1905 -1981) i niego.

Figura Chrystusa była centralnym elementem Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa zwanego Pomnikiem Wdzięczności. Jest ona wierną kopią rzeźby Michała Rożka z przedwojennego, zburzonego w 1939 r. przez Niemców monumentu, który był największym pomnikiem przedwojennego Poznania, a który został zbudowany ze składek mieszkańców miasta jako wotum wdzięczności Wielkopolan na zwycięskie Powstanie Wielkopolskie i odzyskanie niepodległości przez Polskę w 1918 r. W 2012 roku Rada Miasta Poznania podjęła uchwałę wyrażającą wolę jego odbudowy, a SKOPW zebrał ponad 25 tysięcy podpisów mieszkańców Poznania popierających tę ideę.

Przypominamy , że 3 czerwca br. o godz. 17.30 przed kościołem p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana przy ul. Kościelnej 3 w Poznaniu odbędzie się uroczystość poświęcenia figury Chrystusa.

Poświęcenia Figury dokona JE abp Stanisław Gądecki, metropolita poznański, a w uroczystości będzie uczestniczył Antoni Macierewicz, minister obrony narodowej. Uroczystość ma wymiar patriotyczno-religijny, co symbolicznie podkreśli udział w  niej przedstawicieli Wojska Polskiego z udziałem Reprezentacyjnej Orkiestry Sił Powietrznych pod dyr. majora Pawła Joksa i solistów poznańskiego Teatru Wielkiego.

Figura Pana Jezusa w Poznaniu!!!

Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności  z wielką radością informuje, że w poniedziałek 30 maja 2016 roku w parafii p.w. św. Krzyża na Górczynie,  Pl. Zbawiciela (kościół między ul. Ostrobramską, ul. P.Ściegiennego i Częstochowska) powitamy

FIGURĘ PANA JEZUSA Z POMNIKA WDZIĘCZNOŚCI

W tym celu zbieramy się na Pl. Zbawiciela przed kościołem św. Krzyża w godz. 16:30 – 16:45. Po uroczystym powitaniu figura Pana Jezusa, w asyście m.in. policji, odprowadzona będzie ulicami Poznania do parafii p.w. św. Floriana Poznań Jeżyce, ul. Kościelnej 3.

Na terenie tej parafii  3 czerwca 2016 r. o godz. 17.30  odbędzie się uroczyste Jej poświęcenie. W tym miejscu będzie przechowywana Figura Chrystusa do czasu odbudowania Pomnika Wdzięczności w Poznaniu. Poświęcenia dokona JE abp Stanisław Gądecki, metropolita poznański, a swój udział w uroczystości potwierdził Antoni Macierewicz, minister obrony narodowej.  Uroczystość będzie miała charakter patriotyczno-religijny, co symbolicznie podkreśli udział w  niej przedstawicieli Wojska Polskiego z udziałem Reprezentacyjnej Orkiestry Sił Powietrznych pod dyr. majora Pawła Joksa i solistów poznańskiego Teatru Wielkiego.

Program uroczystości:

  • Godz. 17.30:  uroczystość poświęcenia figury Chrystusa
    • Rota
    • Wystąpienie:
      • abp Stanisław Gądecki, metropolita poznański
      • Antoni Macierewicz,  minister obrony narodowej
      • prof. Stanisław Mikołajczak, przewodniczący SKOPW
    • Hymn Polski
    • Poświecenie Figury Chrystusa – abp S. Gądecki,
  • Godz.: 18.00 Msza św.
  • Godz.: 19.00 Procesja z kościoła p.w. NSPJ na pl. Adama Mickiewicza

Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności serdecznie prosi wszystkich Poznańczyków o liczny udział, tak w powitaniu w parafii św. Krzyża, jak i odprowadzeniu do parafii św. Floriana. Proszę o niezwłoczne przekazanie wiadomości dalej, wszystkimi dostępnymi środkami przekazu.