Zmarł Henryk Walendowski, członek założyciel Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu

Niech Cię przygarnie Chrystus uwielbiony

On wezwał Ciebie do Królestwa Światła,

Niech na spotkanie w progach Ojca domu

Po Ciebie wyjdzie litościwa Matka ….

Z ogromnym smutkiem żegnamy

Henryka Walendowskiego

oddanego działacza – założyciela Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności,

który zmarł po długiej chorobie 10 maja 2020 r. w wieku 84 lat.

Był Prezesem Stowarzyszenia Budowy Pomnika Wypędzonych w Poznaniu,

wybitnym specjalistą kamieniarstwa,

więźniem niemieckiego obozu przesiedleńczego Lager Poznań- Główna,

wypędzonym z rodziną do Generalnej Guberni,

honorowym członkiem Stowarzyszenia Rodzin Polskich Ofiar Obozów Koncentracyjnych

wielkim patriotą Polski i Poznania,

który przez lata z wielkim zaangażowaniem

walczył o pamięć o ofiarach II wojny światowej,

Pogrzeb odbędzie się 19 maja 2020 roku o godzinie 12:30 na cmentarzu komunalnym na Junikowie w Poznaniu. 

Rodzinie

składamy najszczersze wyrazy współczucia.

Prof. Stanisław Mikołajczak, prezes

oraz

przyjaciele ze Społecznego Komitetu

Odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu

WAŻNE ! 100 rocznica poświęcenia Narodu Polskiego Najświętszemu Sercu Jezusa w Poznaniu ! 11 czerwca 2021 o godz. 19.00 spotykamy się na Mszy św i idziemy potem w procesji

W nawiązaniu do wielkiej tradycji naszego miasta – Poznania zapraszamy do udziału we Mszy św. i odbywającej się tuż po niej

uroczystej procesji ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa –
jutro tj. w piątek 11 czerwca 2021 , początek  godz. 19.00

Nie może nas , zwolenników odbudowy Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Poznaniu, zabraknąć na tej uroczystości !
Program uroczystości w dniu 11 czerwca 2021 r. jest następujący:
Mszę św. o godz. 19.00  z homilią w kościele p.w. Najświętszego Serca Jezusa i św. Floriana na Jeżycach odprawi Biskup Grzegorz Balcerek, po czym nastąpi procesja Eucharystyczna, która przejdzie ulicami:Dąbrowskiego, Mostem Teatralnym i aleją Niepodległości na plac Mickiewicza.Na zakończenie procesji odbędzie się nabożeństwo wynagradzające Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

Jutro, czyli w  uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa 11 czerwca 2021 r. podczas Mszy św. o godz. 18.00 w bazylice NSPJ w Krakowie będzie miał miejsce akt poświęcenia Narodu polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa w 100. rocznicę tego wydarzenia, Mszy św. będzie przewodniczył Arcybiskup Stanisław Gądecki, Przewodniczący KEP, on też dokona aktu odnowienia poświęcenia Polski Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.W dniach 11-12 czerwca odbędzie się Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski w Krakowie i w Kalwarii Zebrzydowskiej.

List pasterski Episkopatu Polski w setną rocznicę poświęcenia narodu polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa

Budujmy cywilizację miłości!
Drogie Siostry i Bracia!
Za kilka dni, 11 czerwca, w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, biskupi zebrani na plenarnym zebraniu Konferencji Episkopatu uroczyście ponowią akt poświęcenia Polski Sercu Jezusa. W tym samym dniu zostanie on odnowiony we wszystkich polskich parafiach, które przygotowywały się do tego wydarzenia przez ostatnie miesiące. Chodzi o to, by w tym duchowym wydarzeniu mogła uczestniczyć cała wspólnota Kościoła i „aby wszyscy ludzie, pociągnięci do otwartego Serca Zbawiciela, z radością czerpali ze źródeł zbawienia”.
Symbolem nieskończonej i niepojętej miłości Boga jest przebite włócznią i otwarte Serce wiszącego na krzyżu Zbawiciela. Wobec takiej Miłości nie można przejść obojętnie, trzeba na nią odpowiedzieć. Kult Serca Jezusa wyraża się w pragnieniu, by nasze serca zranione grzechem, ale obmyte i uzdrowione Chrystusową Krwią biły w rytmie Najświętszego Serca Zbawiciela, będącego „gorejącym ogniskiem miłości”. On najpełniej objawił światu miłość, bo nie jest bezwzględnym Sędzią, ale kochającym Ojcem. Poświęcając się Sercu Jezusowemu, człowiek pozwala do końca przeniknąć się miłością Bożą, na tę miłość odpowiedzieć i nieść ją otaczającemu światu. Dlatego oddanie się Sercu Jezusowemu ma istotny wymiar społeczny i wyraża się w tym co św. Paweł VI i św. Jan Paweł II nazywali budowaniem cywilizacji miłości. Kult Serca Jezusa prowadzi nas również do zadośćuczynienia i wynagradzania za popełnione grzechy, które zawsze są ranami zadanymi Miłości. Oddawanie czci Najświętszemu Sercu Pana Jezusa związane jest z kultem Miłosierdzia Bożego, na które tak wrażliwy jest współczesny człowiek. Świadczy o tym duchowe doświadczenie świętej Siostry Faustyny Kowalskiej, uformowanej również przez nabożeństwo do Serca Jezusa, tak bardzo żywe w latach jej służby w Kościele.

Historia kultu

Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa ma dawne korzenie, rozpowszechnił się na skutek objawień św. Małgorzaty Marii Alacoque, francuskiej zakonnicy z XVII wieku, podczas których Jezus prosił, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był świętem poświęconym czci Jego Serca. Liturgiczne święto Boskiego Serca Pana Jezusa ustanowił papież Klemens XIII w 1765 r. jako przywilej dla ówczesnego Królestwa Polskiego oraz Konfraterni Najświętszego Serca Jezusa w Rzymie. Przyczynili się do tego nasi biskupi, wystosowując memoriał do papieża, gdyż na ziemiach polskich kult ten rozwijał się już wcześniej. Na cały Kościół święto to rozszerzył Pius IX w 1856 r., a Leon XIII w 1899 r. dokonał aktu poświęcenia całego rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Dokładnie sto lat temu, 3 czerwca 1921 r., po odzyskaniu przez Polskę niepodległości biskupi dokonali aktu poświęcenia Ojczyzny Najświętszemu Sercu Jezusa. Nastąpiło to równocześnie z konsekracją świątyni Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie. Rok wcześniej, 27 lipca 1920 r., w obliczu nawałnicy bolszewickiej zagrażającej Polsce i całej Europie, biskupi zawierzyli nasz naród Bożemu Sercu na Jasnej Górze. W 1932 r. w Poznaniu odsłonięto pomnik „Sacratissimo Cordi – Polonia Restituta”, który został zburzony w 1939 r.  i dotąd nie odbudowany. Po wojnie w 1948 r. w obliczu nasilających się represji, z inicjatywy Prymasa kard. Augusta Hlonda biskupi zachęcili wiernych do osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu, a trzy lata później, 28 października 1951 roku, Prymas Tysiąclecia kardynał Stefan Wyszyński na Jasnej Górze – w obecności niemal miliona wiernych – odnowił akt zawierzenia Polski Sercu Jezusa. Został on ponowiony w 1975 r. Po raz kolejny akt ten został proklamowany w wolnej Polsce 1 lipca 2011 r. w krakowskiej bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa.

O odnowę na polskiej ziemi

Za kilka dni ponowimy akt poświęcenia Najświętszemu Sercu Jezusa, dlatego, że osobiście i zbiorowo pragniemy oddać się w opiekę Bogu, który jest Miłością. W szkole Jezusa, który powiedział o sobie, że jest „cichy i pokornego serca” (Mt 11, 29), pragniemy się uczyć, jak stawiać czoło nowym wyzwaniom, jak podejmować odpowiedzialność za siebie i innych, jak kochać i służyć.
W nawiązaniu do setnej rocznicy poświęcenia narodu polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, ponawiamy ten akt w duchu dziękczynienia za dar obecnej od ponad 30 lat wolności, dziękując też za to, że Polska stała się znów pełnoprawnym członkiem wspólnoty europejskich narodów (Unii Europejskiej), co otworzyło nowy etap jej historii. Mamy przy tym świadomość, że z tej wolności nie zawsze potrafimy właściwie korzystać. Smutkiem napawa fakt, że życie społeczne i polityczne w Polsce naznaczone jest niekończącymi się napięciami, konfliktami, nienawiścią i wrogością, w której trudno się dopatrzyć troski o dobro wspólne. Zagrożona wręcz wydaje się jedność naszej wspólnoty narodowej, dzięki której przetrwaliśmy przez stulecia. W tej sytuacji, jako naród, społeczeństwo i każdy z nas, dokonajmy rachunku sumienia i prośmy Boga o łaskę nawrócenia. W perspektywie zawierzenia Sercu Jezusa, módlmy się o dar miłości, abyśmy w każdym człowieku – także innym czy myślącym inaczej – potrafili dostrzec brata. Rozmawiajmy językiem miłości, przebaczajmy tym, którzy nas skrzywdzili, nie chowajmy w sercu urazy, pierwsi wyciągając rękę do zgody. Budujmy mosty ponad podziałami, a spory rozwiązujmy w duchu dialogu i pojednania. Nie zapominajmy, że dialog należy do samej istoty chrześcijaństwa. Dajmy dziś temu świadectwo! Polska rodzina znalazła się w kryzysie, co trzecie małżeństwo się rozpada. W obliczu tych bolesnych faktów prośmy o odnowienie łask sakramentalnych i umocnienie więzi rodzinnych – o przebaczenie i wyrzeczenie się egoizmu rodzącego przemoc. Nie zapominajmy też o potrzebie międzypokoleniowego przekazu wiary, który dziś wydaje się być szczególnie zagrożony. Jako wspólnota Kościoła zdajemy niełatwy egzamin wiarygodności tak mocno zachwianej wskutek grzechów i ran zadanych braciom i siostrom przez niektórych duchownych. Jesteśmy świadomi, że grzech wykorzystywania seksualnego – jak ostrzegał papież Benedykt XVI – może skutecznie przyćmić blask Ewangelii. W Kościele niezbędny jest proces oczyszczenia, prośby o przebaczenie ze strony skrzywdzonych i otoczenia ich szczególną troską. Czyńmy świat bardziej ludzkim! W społeczeństwie, które podlega atomizacji wzmocnionej izolacją na skutek pandemii, bolesnej samotności doświadczają starsi, chorzy i niepełnosprawni. Ponadto, kryzys ekonomiczny sprawia, że ludzie biedni stają się jeszcze bardziej ubożsi. Otwórzmy się na nich, nie zapominając, że najsłabsi są „sercem Kościoła”, oni winni być również w centrum zainteresowania każdej ludzkiej społeczności. Znakiem cywilizacji miłości jest też otwartość na ludzkie życie, gdyż każdy człowiek, a szczególnie ten bezbronny i nienarodzony, ma prawo do życia.
Budujmy postawę braterstwa, o co usilnie apeluje papież Franciszek. Czyńmy to zarówno na gruncie polskim jak i międzynarodowym, w duchu przebaczenia i pojednania, czemu Polska dała już dobitne świadectwo w XX stuleciu, inicjując pojednanie z sąsiednimi narodami.
Zdajemy sobie sprawę, że nie ma innej drogi odnowy, jak nawrócenie czyli zwrócenie się do Odkupiciela i Jego zranionego Serca, „przez które stało się nam zbawienie”. Pokornie prosimy Jezusa o przebaczenie i łaskę powrotu do Niego i Jego Ewangelii. Z ufnością powierzamy Mu Kościół i Ojczyznę, nas samych i wszystko, co nas stanowi.
Wpatrzeni w Serce Jezusowe, z serca Wam błogosławimy.
Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce, zebrani na 388. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski
Warszawa, dnia 11 marca 2021 roku
List należy odczytać w niedzielę, 6 czerwca 2021 roku

Zmarł Czesław Makieła, współzałożyciel i wielki orędownik odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu

Członkowie Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności w  Poznaniu z głębokim żalem przyjęli wiadomość o śmierci + ŚP. CZESŁAWA MAKIEŁY współzałożyciela Komitetu, wielkiego i aktywnego orędownika odbudowy Pomnika Wdzięczności. Zmarł 31 stycznia 2021 r. Aktywnie uczestniczył w życiu naszego Komitetu, walnie przyczynił sie do odbudowy figury Chrystusa. Żegnamy gorącego patriotę,  żywo zainteresowanego  sprawami Ojczyzny, człowieka prawego,  […]

ROZMOWA z prof. Stanisławem Mikołajczakiem prezesem Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu

27 lipca minęła 100 rocznica aktu poświęcenia narodu polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, przed nami 100 rocznica Cudu nad Wisłą i 100 rocznica powstania inicjatywy budowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu.

– Wszystkie te wydarzenia związane są z niepodległością Polski. Niepodległość Polski jest ściśle związana z działaniami patriotycznymi, a działania patriotyczne z wiarą katolicką Polaków. Między tymi wszystkimi czynnikami zachodzi bardzo ścisły związek. Ostatnie dwa stulecia w historii Polski naznaczone są usilnymi staraniami Polaków o odzyskanie wolności dla swojej Ojczyzny oraz utrzymanie uzyskanej niepodległości. Do tych działań pobudzał naszych rodaków patriotyzm przeniknięty wiarą katolicką. Przywiązanie do wartości, jakie daje wiara było siłą i otuchą w walkach toczonych o niepodległość. Akt ofiarowania Polski Najświętszemu Sercu Pana Jezusa wspaniale to wyraża.

Innym wyrazem tej zażyłej miłości do Boga i Polski jest poznański Pomnik Wdzięczności.

– Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa w Poznaniu to trzeci po pomniku grunwaldzkim i Grobie Nieznanego Żołnierza najważniejszy pomnik II RP. Czcił on pamięć Wielkopolan, którzy polegli w powstaniu wielkopolskim. Gdy powstawał ścierały się dwie koncepcje. Jedną była budowa kościoła wotywnego, który nie mógł ostatecznie powstać. Drugą była zrealizowana koncepcja pomnika, w centrum którego stanęła prawie 5,5 metrowa figura Chrystusa Króla odlana z brązu. Chrystus obecny w pomniku poświęconym Wielkopolanom jak w soczewce skupia związek wiary i patriotyzmu w sercach Polaków. Tym samym dziękowano Sercu Pana Jezusa i Opatrzności Bożej za to, że w wyniku I Wojny Światowej wszyscy trzej zaborcy Polski przegrali i powstały warunki do odtworzenia państwa polskiego.

W Polsce Pomnik Wdzięczności  jest jednym z ważniejszych pomników, ale w Poznaniu Najważniejszym?

– Pod tym pomnikiem odbywały się zarówno uroczystości religijne jak i patriotyczne: Msze św., zjazdy kombatantów, a ciszył się taką sympatią, że stał się sercem Poznania. Stało się tak na przekór dawnym władzom okupacyjnym. Poznań jako stolica prowincji państwa pruskiego miał na zawsze zostać germański. Odwieczną przynależność do Prus miał potwierdzać Zamek Pruski ukończony w 1911 roku, stojąca obok siedziba znienawidzonej przez Wielkopolan Hakaty, dalej opera niemiecka, która w statucie miała zapisane, że nie będzie w niej słowa po polsku, oraz Akademia Pruska, a w środku stał pomnik Bismarka, usunięty w 1921 roku. Tak naznaczone dominacją germańską miejsce wybrano dla pomnika upamiętniającego zrywy patriotyczne Polaków. Pomnik Wdzięczności odmienił to miejsce i sprawił, że poznaniacy je pokochali. Z tego powodu, ale przede wszystkim dlatego, że upamiętniał zwycięskie powstanie wielkopoilskie po agresji w 1939 roku Niemcy go wysadzili. W sercach poznaniaków żył długo dłużej, w wielu do dziś.

Dlaczego więc tego pomnika nie ma w III RP?

– To rzecz dla mnie zupełnie niezrozumiała. Demokratycznie wybrane władze Poznania podtrzymują decyzje dawnych okupantów. Przywódca Kraju Warty podjął decyzję o zburzeniu pomnika, by zatrzeć symbol  przypominający o przynależności Poznania do Polski i patriotyzmie Wielkopolan. Jak można to utrzymywać w mocy? Wybudowany w latach siedemdziesiątych Pomnik Powstańców Wielkopolskich nie zyskał sympatii lokalnej społeczności. Przedstawia on Powstańców jako ludzi świeckich, co mija się z prawdą historyczną i wrażliwością mieszkańców mających w pamięci Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pomnika upamiętniającego odzyskanie niepodległości w 1918 roku nic nie może zastąpić.

Jest nadzieja że pomnik zostanie odbudowany?

– Nadzieja nie gaśnie. Przemijają władze i prezydenci miast, ale idea wolnej Polski jest trwalsza niż lewicowe ideologie. Idea ta przetrwa i ludzie, którzy za nią oddali życie zostaną uhonorowani. Nawet jeśli nie w tym samym miejscu, to Pomnik Wdzięczności wróci do naszego miasta. Przy akceptacji ks. abpa Stanisława Gądeckiego, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski , wskazaliśmy już odpowiednie miejsce przy al. Jana Pawła II. 

Co odbudowa pomnika może wnieść w postawę młodego pokolenia?

– Pomnik jest potrzebny, by w widoczny sposób przypominał o tym, że prawdziwy polski patriotyzm zakotwiczony jest w wierze. Spoglądając na niego, uczestnicząc w organizowanych przy nim spotkaniach idea wolnej Polski okupionej krwią naszych przodków będzie ożywiała  młode pokolenie. Pomnik Wdzięczności nadal powinien pełnić funkcję patriotyczno wychowawczą i religijną. W tym pomniku tkwi wielki potencjał kształcenia kolejnych pokoleń, zwłaszcza, że jest on bardzo estetyczny i ładny.

Przenikający do nas libertynizm z zachodu stara się rozdzielić Kościół od państwa. Czy możemy jeszcze wrócić do tej jedności o której mówił Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa.

– Nie ma innego kraju europejskiego, w którym wszyscy członkowie rządu kończąc rotę przysięgi wypowiadają słowa: „tak mi dopomóż Bóg”. To daje nam nadzieję, że można odbudować postawę, z jaką powstańcy wielkopolscy walczyli o niepodległość, postawę, w której patriotyzm i wiara są nierozerwalnie splecione. Z tym trzeba jednak dotrzeć do młodego pokolenia, a temu służyć może odbudowa Pomnika Wdzięczności. Rocznica zwycięskiej walki z bolszewikami w 1920 roku jest wspaniałą okazją, by zastanowić się nad przesłaniem płynącym z poznańskiego pomnika z figurą  Serca Pana Jezusa w centralnym miejscu.

Dziękuję za rozmowę. 

Niezwykły dar ! Niecodzienna aukcja wspaniałych obrazów na rzecz odbudowy Pomnika Wdzięczności !

Akademicki Klub Obywatelski im. Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu organizuje charytatywną aukcję obrazów, z której część przychodu wesprze inicjatywę odbudowy Pomnika Wdzięczności. Aukcja odbędzie się w piątek, 3 stycznia, o godz. 19:00 w Muzeum Archidiecezjalnym przy ul. Lubrańskiego 1.

ZAPRASZAMY!

Ideą aukcji jest przeznaczenie 25 % zysku z licytacji od każdego obrazu na wsparcie odbudowy Pomnika Wdzięczności. Aukcja ma charakter otwarty, ceny są informacjami jawnymi, podawanymi podczas aukcji. Szczegóły zawarte są w regulaminie Aukcji Charytatywnej, która nazywa się „Noworoczny Pokłon dla Pomnika Wdzięczności”. Wszystkie obrazy są oryginałami znakomitych autorów w technikach olej, akwarela, itd. Wiek obrazów kształtuje się od 20 do 100 lat ich autorami są cenieni malarze m.in. Skupin, Wasiołek, Jakubowska czy Bulewski. W galerii fotografii prezentujemy zdjęcia obrazów, które będą do nabycia w czasie aukcji. Chętnych do wzięcia udziału w aukcji prosimy o wydrukowanie zaproszenia i zabranie je ze sobą na aukcję .

Regulamin aukcji i zaproszenie dostępne pod linkami oraz na stronie ako.poznan.pl

Wszystkie obrazy to oryginały w atrakcyjnych cenach wywoławczych (zakup gotówką na miejscu), których cena z roku na rok zapewne będzie rosła. Aukcja okraszona będzie muzyką w wykonaniu znanych artystów m.in. Michała Marca (tenor) oraz Wandy Marzec (fortepian).

Prosimy o zapoznanie się z Regulaminem Aukcji, który jest integralną częścią niniejszego zaproszenia.

Chętnych do wzięcia udziału w aukcji prosimy o wydrukowanie zaproszenia i zabranie je ze sobą na aukcję .

Regulamin aukcji i zaproszenie dostępne są na stronie ako.poznan.pl

O 80. rocznicy zburzenia Pomnika Wdzięczności i o tym, dlaczego nie udaje się go odbudować w TVP 3 Poznań

Dlaczego tuż po zajęciu Poznania w 1939 r. Niemcy natychmiast zburzyli Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa zwany Pomnikiem Wdzięczności ? W jaki sposób się to stało? Kiedy i w jaki sposób wysadzili dolomitowy korpus Pomnika, dlaczego figurę Chrystusa wyrzucili na śmietnik, a potem przetopili na armatnie kule? Jaka była symbolika zburzonego Pomnika, dlaczego po 7 latach działalności Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności nie udało się go odbudować ? Na te i inne pytania odpowiadali przedstawiciele Społecznego Komitetu Odbudowy pomnika Wdzięczności w Poznaniu w programie „Wielkopolska Warta Poznania” emitowanego 8 listopada 2019 r. w 80. rocznicę zburzenia Pomnika Wdzięczności. W programie wzięli udział : dr Jolanta Hajdasz, wiceprezes SKOPW, prof. dr hab. Jan Skuratowicz, członek Zarządu SKOPW, Tadeusz Kieliszewski z Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej Archidiecezji Poznańskiej, członek SKOPW oraz Stanisław Grzesiek, artysta – plastyk, autor albumu o Pomniku Wdzięczności. Obejrzyj cały program – jest tu : https://poznan.tvp.pl/45250220/08112019