Niezwykłe słowa o naszym Pomniku Wdzięczności w homilii proboszcza katedry warszawskiej ks. prałata Bogdana Bartołda w czasie homilii podczas Mszy św. z okazji miesięcznicy smoleńskiej z udziałem m in. Jarosława Kaczyńskiego i premiera Mateusza Morawieckiego ! Te słowa poszły na nas całą Polskę !

Niezwykłe słowa o naszym Pomniku Wdzięczności padły w homilii proboszcza katedry warszawskiej ks. prałata Bogdana Bartołda. Była to homilia wygłoszona w czasie Mszy św. z okazji miesięcznicy smoleńskiej z 10 listopada 2019 r. Wzięli w niej udział m.in. prezes Jarosław Kaczyński i premier Mateusz Morawiecki . Bardzo za te słowa dziękujemy ! Te słowa poszły nas całą Polskę !

Ks. prałat Bogdan Bartold powiedział :

Jak to  wyczytałem w zapiskach księdza Prymasa Wyszyńskiego : wkrótce po odzyskaniu przez Polskę niepodległości jako wotum wdzięczności za wolność narodu został wzniesiony w Poznaniu Pomnik Serca Jezusowego.  Tak o nim napisał wtedy ksiądz Prymas. Jak wyrósł on z serca narodu,  tak stał się dla nas wszystkich symbolem nie tylko zjednoczenia państwa,  ale także jego zaślubin z Sercem Pana naszego Jezusa Chrystusa i gdy przyszło na Polskę straszne doświadczenie drugiej wojny światowej wkraczający do Polski Niemcy wysadzili ten symbol odzyskanej niepodległości– tak  napisał Ksiądz Prymas Wyszyński.  Padł w gruzy Pomnik Wdzięczności, a ze spiżu postaci Chrystusowej wydarto złote serce wotum wdzięcznej Polski . Jakże straszna była wymowa tej zbrodni ! Jakże pouczająca ! Wróg wiedział, co jest mocą narodu polskiego,  wiedział że naród bez serca żyć nie może  ! Wiedział, że serce naszego narodu jest w sercu Boga,  a moi drodzy, co się dzieje dzisiaj ? Sięgnąłem do informacji na temat tego Pomnika Wdzięczności  i co przeczytałem? Otóż dla niektórych ten pomnik nadal pozostaje niebezpiecznym symbolem chrześcijańskiego i polskiego ducha . Ks. abp Stanisław Gądecki powiedział tak:  idzie o to, jaka ma być przyszła Polska,  na jakich wartościach ma się opierać . Blokowanie odbudowy Pomnika Wdzięczności w godnym  dla Poznania miejscu jest smutnym symbolem dzisiejszych czasów  – powiedział hierarcha i tak sobie pomyślałem,  a czy my tutaj w Warszawie zapomnieliśmy, jakie były trudności i ile stwarzano przeszkód aby upamiętnić ofiary katastrofy smoleńskiej ?  Jakie proponowano miejsce i lokalizację, po to tylko,  żeby były niewidoczne i żeby nie zaistniały w przestrzeni publicznej, bo mówiono, że ją zaburzą, szczególnie na Krakowskim Przedmieściu i w jego okolicach. Czyniono wszystko, żeby ofiara ich życia poszła w zapomnienie w imię jakiejś szatańskiej intrygi i kalkulacji ! Tak bardzo nękano się prawdy . Chciałoby się powiedzieć do mieszkańców Poznania: wytrwałości ! Bóg da siłę i moc i da zwycięstwo!  Wierzymy, że Pomnik Wdzięczności w Poznaniu w godnym miejscu będzie stał. O to też się będziemy modlić.

10 listopada 2019 r. Zapis transmisji w TV Trwam z Mszy św. z Bazyliki Archikatedralnej w Warszawie p.w. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela w intencji ofiar katastrofy smoleńskiej i Ojczyzny jest tu : https://www.youtube.com/watch?v=qmKREqQgh_w&feature=youtu.be&t=1793

Nasz pomnikowy motyw pojawia się w 29 minucie nagrania. Zresztą całe kazanie mocne ! Warto posłuchać ! Przewodniczenie i homilia: Ks. Prał. Bogdan Bartołd, proboszcz bazyliki archikatedralnej w Warszawie .

Symbol chrześcijańskiego i polskiego ducha. Mocna homilia arcybiskupa Stanisława Gądeckiego w 80-lecie zburzenia Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Poznaniu

Z inicjatywy Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu w sobotę 9 listopada w kościele p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana w Poznaniu odbyła się ekspiacyjna Msza św. za profanację , jaką było zburzenie przez Niemcy Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa w październiku i listopadzie 1939 roku.

Abp Stanisław Gądecki przypomniał tragiczne i przerażające dla ówczesnych mieszkańców Poznania okoliczności zburzenia Pomnika oraz podkreślił, że także dzisiaj są ludzie, dla których odbudowany pomnik byłby „niebezpiecznym symbolem chrześcijańskiego i polskiego ducha”. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski podczas modlitwy ekspiacyjnej w 80. rocznicę zburzenia przez hitlerowców Pomnika Wdzięczności przypomniał, że obecne władze Poznania, którego prezydentem jest Jacek Jaśkowiak, „blokują odbudowę pomnika”. „Blokowanie odbudowy Pomnika Wdzięczności w godnym dla Poznania miejscu jest smutnym symbolem dzisiejszych czasów. Krótko mówiąc, idzie o to, jaka ma być przyszła Polska, na jakich wartościach ma się opierać” – mówił abp Gądecki. Metropolita poznański przypomniał, że monument poświęcony w 1932 r. przez kard. Augusta Hlonda był wotum wdzięczności za odzyskanie przez Polskę niepodległości. „Poznański pomnik projektu architekta Lucjana Michałowskiego, mający postać łuku triumfalnego, robił duże wrażenie swoim monumentalnym rozmiarem i bogatą ornamentyką. W latach 30. minionego wieku ten pomnik stał się sercem miasta Poznania, odbywały się przy nim liczne uroczystości religijne i patriotyczne, u jego stóp modlili się poznaniacy i goście odwiedzający miasto” – mówił abp Gądecki. Od początku II wojny światowej pomnik stał się w oczach najeźdźców na tyle niebezpiecznym symbolem chrześcijańskiego i polskiego ducha, że Niemcy postanowili go natychmiast zburzyć. „Nim jednak do tego doszło, w okolicach pomnika dyżurowały hitlerowskie bojówki, które biły przyklękających przed Chrystusem przechodniów, nie odpuszczając nawet tym, którzy choćby uchylili przed statuą czapkę” – mówił abp Gądecki. „Figurę przetopiono na kule armatnie. Z figury Chrystusa wyrwano szczerozłote serce, dar wielkopolskich matek. Poznaniacy byli przerażeni tą profanacją” – przypomniał działania hitlerowców metropolita poznański. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski podkreślił, że profanacja oznaczała odebranie pomnikowi świętego charakteru.„Profanacja jest obrazą Boga, dlatego należy dokonać aktu przebłagania. Zazwyczaj gest ekspiacji oznacza modlitwę o to, by Pan Bóg dał winowajcy łaskę skruchy i nawrócenia. Winowajcy jednak już nie żyją. Syn zginął w wypadku samochodowym, ojciec został powieszony” – mówił abp Gądecki, nawiązując do losów namiestnika Rzeszy w Kraju Warty Arthura Greisera i jego syna Eckhardta, który osobiście nadzorował zniszczenie pomnika. „Nasza ekspiacja polegać więc będzie na wynagradzaniu Bogu – poprzez uczynki pokutne, modlitwę, post, jałmużnę lub służbę potrzebującym – za grzechy tych Niemców, którzy zniszczyli Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa. Na wynagradzaniu Bogu za grzechy tych wszystkich, którzy dzisiaj mają tego samego, bezbożnego ducha” – mówił abp Gądecki.

Po Mszy św. wypełniający kości kościół wierni odmówili Litanię do Serca Pana Jezusa , a potem obecne na Mszy św. delegacje składały kwiaty przed figurą Chrystusa z odbudowywanego Pomnika . W imieniu parlamentarzystów kwiaty złożył poseł Tadeusz Dziuba, kwiaty złożyli także przedstawiciele wojewody poznańskiego oraz minister Jadwigi Emilewicz, a także m.in. delegacja Społecznego Komitetu Odbudowy pomnika Wdzięczności, Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu, Poznańskiego Klubu Gazety Polskiej im . gen. Aleksandra Błasika i Klubu Gazety Polskiej z Nowego Tomyśla. W wygłoszonym przed Pomnikiem Wdzięczności przemówieniu prof. Stanisław Mikołajczak , przewodniczący Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności powiedział m.in. „Jest smutną i upokarzającą dla nas wszystkich okolicznością to , iż władze Poznania nie zezwoliły nawet na postawienie tej figury na cokole. Tu przy kościele p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Floriana przy ulicy Kościelnej figura jest przechowywana jako materiał budowlany, bo tak bardzo władze Poznania bały się, by nie pojawił się w naszym mieście nowy pomnik religijny. Ale my nie poddamy się i nadal będziemy robić wszystko, by ten Pomnik w Poznaniu odbudować – powiedział prof. Mikołajczak, a zebrani odpowiedzieli mu oklaskami.

Poniżej cały tekst homilii abpa Stanisława Gądeckiego wygłoszonej w czasie Mszy św. w 80-lecie zburzenia Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Poznaniu 9 listopada 2019 r.

W dniu dzisiejszym gromadzimy się na Eucharystii, w osiemdziesiątą rocznicę zburzenia Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Poznaniu. W takich okolicznościach cisną się na usta słowa z Księgi Powtórzonego Prawa: „Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6,4-5).

Każdy z nas potrzebuje odniesienia się do serca, do jakiegoś ‘centrum’ życia, źródła prawdy i dobroci, z którego może czerpać w zmieniających się różnych sytuacjach i trudach codzienności. Każdy z nas, gdy przystaje w ciszy, potrzebuje poczuć nie tylko bicie własnego serca, ale – jeszcze głębiej w swoim wnętrzu – pulsowanie niezawodnej obecności, wyczuwalnej zmysłami wiary. Potrzebuje realnej obecności Chrystusa, czyli „Serca świata”. Spoglądając w to ‘Serce świata’ – pisał św. Jan Paweł II – „serce człowieka uczy się poznawać prawdziwy i jedyny sens własnego życia, uczy się swego przeznaczenia, rozumienia wartości prawdziwie chrześcijańskiego życia, uczy się strzec przed ułomnościami ludzkiego serca, łączenia synowskiej miłości wobec Boga z miłością bliźniego. Tak oto — a jest to prawdziwe zadośćuczynienie, którego oczekuje Serce Zbawiciela — na ruinach nienawiści i przemocy będzie mogła powstać cywilizacja Serca Chrystusa” (Orędzie do Towarzystwa Jezusowego, 5 października 1986 r.;  L’Osservatore Romano, wyd. polskie 10/1986, s. 25). W ten sposób na ruinach nienawiści i przemocy będzie mogła powstać cywilizacja Serca Chrystusowego .

1.    BUDOWA POMNIKA

Zrozumieli to polscy biskupi, gdy – w obliczu bolszewickiego najazdu w 1920 roku wydawało się, że dla Polski nie ma już żadnego ratunku – zgromadzeni na Jasnej Górze oddali naszą Ojczyznę Najświętszemu Sercu Jezusa (27.07.1920). W odpowiedzi na to ówczesny papież Benedykt XV – w liście do kardynałów Aleksandra Kakowskiego i Edmunda Dalbora – napisał: „Zaiste powzięliście zamiar najpożyteczniejszy, jak nigdy; cóż bowiem można wynaleźć zbawienniejszego w tym przewrocie wszechrzeczy, jak wzmożenie miłości Pana Jezusa, który stanowi obronę i mocną podstawę każdej Rzeczypospolitej”.Temu zintensyfikowaniu miłości do Boga i Ojczyzny służyło później wzniesienie pomnika Najświętszego Serca Jezusowego w Poznaniu. Poznańska inicjatywa nie była zresztą w tamtym czasie odosobniona. Była ona fragmentem ogólnonarodowego zrywu wdzięczności dla Serca Bożego. Idea budowy zrodziła się w 1920 roku na Zjeździe Katolickim, a urzeczywistniona została – po 12 latach – w roku 1932. Społeczeństwo Poznania, Wielkopolski i Kresów Zachodnich II RP zebrało fundusze i ufundowało ten pomnik.

Został on odsłonięty dnia 30 października 1932 roku. Sama uroczystość odsłonięcia miała imponujący przebieg. Owej jesiennej niedzieli Poznań przybrał niezwykle odświętny wygląd. Udekorowane domy, girlandy na ulicach. Dzień rozpoczął się od nabożeństw we wszystkich kościołach miasta. Po ich zakończeniu rzesze wiernych skierowały się na plac przed zamkiem, szybko wypełniając go po brzegi i wszystkie przyległe do niego ulice. U stóp pomnika i dookoła postaci Chrystusa przyciąga oczy powódź zieleni i kwiatów i las barwistych sztandarów – relacjonował wtedy „Przewodnik Katolicki”.

Uroczystościom przewodniczył prymas kard. August Hlond w asyście licznych biskupów, setek księży, posłów, senatorów, władz miasta i województwa poznańskiego, przedstawicieli dziesiątek organizacji katolickich, samorządowych, gospodarczych i młodzieżowych oraz wojska. Odsłonięciu pomnika towarzyszyły fanfary i salut z 21 salw armatnich. Goście uroczystości byli pod głębokim wrażeniem rozmachu, powagi i siły tej uroczystości.
Poznański pomnik – projektu architekta Lucjana Michałowskiego – mający postać łuku triumfalnego, robił duże wrażenie swoim monumentalnym rozmiarem i bogatą ornamentyką. Na przedniej stronie dominowała – sześciometrowej wysokości – postać Najświętszego Serca Pana Jezusa, wykonana z brązu w Zakładach Cegielskiego. Na pomniku zaś widniał napis: Sacratissimi Cordi – Polonia Restituta (Najświętszemu Sercu – Odrodzona Polska).
W latach 30. minionego wieku ten monument stał się sercem miasta Poznania. Przy nim odbywały się liczne uroczystości religijne i patriotyczne. U jego stóp modlili się poznaniacy i goście odwiedzający to miasto. Latem 1937 roku Poznań gościł Międzynarodowy Kongres Chrystusa Króla. Plac przed pomnikiem był wówczas naturalną scenerią dla nabożeństw i uroczystości towarzyszących temu doniosłemu wydarzeniu.

Na podwójną rolę tego monumentu zwrócił później uwagę święty Jan Paweł II podczas spotkania z młodzieżą w Poznaniu w 1997 roku: „Tu, na tym miejscu, na placu Adama Mickiewicza, stał kiedyś pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa – widomy znak zwycięstwa Polaków odniesionego dzięki wierze i nadziei. Pomnik był wzniesiony w 1932 roku ze składek całego społeczeństwa, jako wotum dziękczynne za odzyskanie niepodległości. Odrodzona Polska skupiła się przy Sercu Jezusa, aby z tego źródła miłości ofiarnej czerpać siłę do budowania przyszłości Ojczyzny na fundamencie Bożej prawdy, w jedności i zgodzie”.

2.    ZBURZENIE POMNIKA

Z tego też względu okupanci postanowili go zburzyć. Nim jednak do tego doszło, w okolicach pomnika dyżurowały hitlerowskie bojówki, które biły przyklękających przed Chrystusem przechodniów, nie odpuszczając nawet tym, którzy choćby uchylili czapkę przed statuą.
Burzenie pomnika rozpoczętego w połowie października 1939 roku i trwało jeszcze w listopadzie. Niszczeniem kierował osobiście Eckhardt Greiser, syn niemieckiego wielkorządcy Kraju Warty Arthura Greisera. Wokół burzonego pomnika ustawiono maszty ozdobione w hitlerowskie flagi, aby akcji burzenia nadać narodowosocjalistyczną oprawę. Niemcy użyli kilofów, młotów i świdrów pneumatycznych oraz ładunków dynamitu. Natomiast do wywożenia gruzu wykorzystali Polaków chwytanych na ulicach miasta. Niszczenie pomnika nie było łatwe. Sama rzeźba Chrystusa osadzona mocno na postumencie długo stawiała opór. W końcu jednak założono powróz na szyję Chrystusa i wywleczono figurę za ciężarówką na śmietnisko a potem przetopiono na kule armatnie. Przedtem jednak z figury Chrystusa wyrwano szczerozłote serce, dar wielkopolskich matek.

Poznaniacy byli przerażeni tą profanacją. Powszechnie wyrażano opinie, że sprawców tak haniebnego czynu nie ominie kara. Kiedy kilka miesięcy później – w wypadku samochodowym pod Międzychodem – zginął Echardt Greiser, po wojnie powieszono Arthura Greisera, ludzie dostrzegali w tym palec Boży.

„Padł ‘Pomnik Wdzięczności’ w gruzy, a ze spiżu postaci Chrystusowej wydarto złote serce, wotum wdzięczności Polski. Straszna jest wymowa tej zbrodni i jakże pouczająca. Wróg wiedział, co jest mocą narodu. Wiedział, że naród bez serca żyć nie może. Wiedział, że serce narodu jest w Sercu Boga. Tu tkwi istotny sens zbrodni. Zabić Polski nie zdoła nikt, kto nie zabije w niej Ducha Bożego i kto nie wyrwie z jego serca Bożego Serca. O jak wiele nauczyliśmy się na tych gruzach” (Stefan kard. Wyszyński, Zapiski z roku 1943, w: Miłość i sprawiedliwość społeczna, Poznań, 1993).   

Do tego samego aktu nawiązał później – w czasie drugiej wizyty papieskiej w Poznaniu – św. Jan Paweł II: „Po wybuchu drugiej wojny światowej pomnik ten okazał się tak niebezpiecznym symbolem chrześcijańskiego i polskiego ducha, że został zburzony przez najeźdźcę na początku okupacji. […] Moi drodzy, trzeba było to powiedzieć na tym właśnie miejscu. Trzeba było to wszystko jeszcze raz przypomnieć wam, młodym, którzy weźmiecie odpowiedzialność za losy Polski w trzecim millennium. Świadomość własnej przeszłości pomaga nam włączyć się w długi szereg pokoleń, by przekazać następnym wspólne dobro – Ojczyznę” (św. Jan Paweł II, Homilia na placu Mickiewicza, Poznań, 3 czerwca 1997 roku).

3.    ODBUDOWA POMNIKA

a.    Po wojnie nastały rządy komunistyczne i nie było warunków do podjęcia odbudowy pomnika. Po 1989 roku – w miejscu, gdzie niegdyś stał ten monument – wmurowano jedynie tablicę pamiątkową.  

Idea przywrócenia Pomnika Wdzięczności odżyła dopiero w 2012 roku. Dnia 3 lutego 2012 roku ukonstytuowało się społeczne Stowarzyszenie Odbudowy Pomnika Wdzięczności, skupiające prawie 300 przedstawicieli świata nauki, kultury, różnych organizacji społecznych, zawodowych, kościelnych i wielu indywidualnych sympatyków. I odtąd to stowarzyszenie – na czele z prof. Stanisławem Mikołajczakiem – z wielkim zaangażowaniem pracuje na rzecz odbudowy pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Owocem jego prac jest zgoda na odbudowę pomnika wyrażona przez Radę Miasta Poznania dnia 18 grudnia 2012. Pod petycją w tej sprawie – skierowaną do prezydenta Miasta Poznania – podpisało się 25 tysięcy osób.

Komitet – po analizie wielu innych lokalizacji – zaproponował usytuowanie pomnika wzdłuż ulicy Jana Pawła II. Propozycję tę poparł Klemens Mikuła, generalny projektant otoczenia Jeziora Maltańskiego, wraz ze współpracującym z nim architektem Jerzym Gurawskim. Architekci ci określili lokalizację przy ul. Jana Pawła II jako „najodpowiedniejszą”, bo znajdującą się na osi Kopiec Wolności – Katedra. Samo zaś ustawienie pomnika w postaci łuku triumfalnego uznali za coś, co „wzbogaca obrzeże Malty o element wiążący się z historią, kulturą i pamięcią przekazywaną przez pokolenia”.

Pomnik ten już dawno powinien zostać przywrócony Poznaniowi i – w pierwszym rzędzie – z inicjatywy Władz Miasta. Blokowanie odbudowy Pomnika Wdzięczności w godnym dla Poznania miejscu jest smutnym obrazem dzisiejszych czasów. Gdyby Społeczny Komitet zgodził się na odbudowanie pomnika na peryferiach, gdzie przewija się niewiele osób, prawdopodobnie nie byłoby większych problemów. Problemy pojawiają się głównie dlatego, ponieważ starania dotyczą miejsca godnego; przynajmniej podobnego temu, w jakim pomnik został pierwotnie wzniesiony. Dla niektórych osób pomnik pozostaje jednak dalej „niebezpiecznym symbolem chrześcijańskiego i polskiego ducha”. Krótko mówiąc, idzie o to, jaka ma być przyszła Polska, na jakich wartościach ma się opierać.

O ważności odbudowy mówił ks. bp Zdzisław Fortuniak: „Zanim pomnik został zrealizowany, najpierw został wzniesiony duchowo, w sercach tych, którzy tę inicjatywę podjęli i przyczynili się do jej realizacji. Po latach idea wdzięczności odżyła w sercach ludzi, którzy podjęli inicjatywę przywrócenia Poznaniowi pomnika usuniętego w barbarzyński sposób. Doszła do głosu pamięć serca. Okazuje się jednak, że musi się ona przebijać. […] Trzeba zatem – kontynuować starania formalne, prawne, a także te, które dotyczą zebrania funduszy, ale trzeba równocześnie budzić ducha, w pewnym sensie leczyć zranionych, okaleczałych ludzi, jakby niezdolnych do okazania wdzięczności wobec Boga i wobec ludzi niemogących zdobyć się na pamięć serca i stąd na różny sposób starających się utrudnić realizację tej szlachetnej idei” (Pamięć serca, Przewodnik Katolicki 44, 4.11.2012).

b.    Dzisiaj chcemy wynagrodzić za profanację pomnika Serca Jezusowego przez Niemców. Pragniemy naprawić szkody wyrządzone Bogu i porządkowi moralnemu. Profanacja bowiem oznacza zawsze odebranie świętego charakteru przedmiotom i miejscom i przeznaczenie ich do użytku niesakralnego. W języku kościelnym używamy także słowa „zbezczeszczenie”, które oznacza zamierzone znieważenie świętości i atak na cześć wobec świętej rzeczywistości. Profanacja jest obrazą Boga, dlatego należy dokonać aktu przebłagania. Zazwyczaj gest ekspiacji oznacza modlitwę o to, by Pan Bóg dał winowajcy łaskę skruchy i nawrócenia. Tutaj jednak winowajcy już nie żyją. Nasza ekspiacja polegać więc może na wynagradzaniu Bogu – poprzez uczynki pokutne, modlitwę, post, jałmużnę lub służbę potrzebującym – za grzechy tych, którzy zniszczyli Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz na wynagradzaniu za grzechy tych, którzy dzisiaj mają tego samego, bezbożnego ducha.

ZAKOŃCZENIE

Módlmy się zatem o szczęśliwą odbudowę Pomnika Wdzięczności. Panie Jezu Chryste, dziękujemy Ci, że otworzyłeś Twoje serce dla nas; że – dzięki Twojej śmierci i zmartwychwstaniu – stałeś się dla nas źródłem życia. Spraw, abyśmy obficie korzystali z tego źródła. Jezus, uczyń serca nasze według Serca Twego! Amen.

Już jest po obradach Jury ! Sprawdź wyniki tegorocznego konkursu Sacratissimo Cordi Polonia Restituta! Było blisko 500 prac!

PROTOKÓŁ  Z  POSIEDZENIA  JURY   KONKURSU „SACRATISSIMO CORDI POLONIA RESTITUTA  2019”   organizowanego przez  SKOPW

Na konkurs w 2019 r. wpłynęło  473  prace  z  29 szkół z  Wielkopolski .

5 listopada  2019 r.  jury konkursu „Sacratissimo Cordi Polonia Restituta”  edycja nr 6 w składzie

  1. prof. dr hab. Grzegorz Nowicki – przewodniczący
  2. prof. dr hab. Stanisław Mikołajczak – prezes SKOPW
  3. Barbara Napieralska – NSZZ „Solidarność” Region Wielkopolska
  4. Jarosław Biegała – Kuratorium Oświaty w Poznaniu
  5. Ewa Tynecka –Szukalska – Referat Katechetyczny Kurii Metropolitalnej w Poznaniu
  6. Bogumiła Łącka –  Diecezjalny Instytut Akcji Katolickiej Archidiecezji Poznańskiej
  7. Stanisław Mystek – artysta – rzeźbiarz
  8. Irena Rosińska – Melnik – artystka – rzeźbiarka
  9. Celina Martini  –  członek SKOPW
  10. Jolanta Jasińska – członek Zarządu SKOPW
  11. Jolanta Hajdasz  – sekretarz Jury, wiceprezes SKOPW

postanowiło przyznać następujące nagrody i wyróżnienia :

Kat. A   – prace dzieci ze szkół podstawowych klasy 1-3

NAGRODA  1

Jakub Łukasiewicz ze Szkoły Podstawowej w Sobótce

NAGRODA 2

Grzegorz Franc z Zespołu Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kopanicy

NAGRODA 3

Adela Kotłowska ze Szkoły Podstawowej im. Filipa Neri w Luboniu

WYRÓŻNIENIA

Paweł Kaźmierczak ze Szkoły Podstawowej w Sobótce

Szymon  Fabiś z Zespołu Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kopanicy

Nadia Michałowska z Zespołu Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kopanicy

Kacper Siankowski z Zespołu Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kopanicy

Alicja Weil z Zespołu Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kopanicy

Roksana Zalisz z Zespołu Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kopanicy

Nagroda dla opiekuna laureata I nagrody –  

Halina Grzegorczyk ze Szkoły Podstawowej w Sobótce

Kat. B   – prace dzieci ze szkół podstawowych klasy 4-6

NAGRODA  1

Łukasz Gulik ze Szkoły Podstawowej nr 80 w Poznaniu

NAGRODA 2

Lena Szymczak ze Szkoły Podstawowej im. Stanisława Staszica w Morakowie

NAGRODA 3

Bartosz Szymański ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Kościanie

WYRÓŻNIENIA

Paweł Liszka ze Szkoły Podstawowej nr 80 w Poznaniu

Maciej Palczewski ze Szkoły Podstawowej nr 69 w Poznaniu

Weronika Idczak ze Szkoły Podstawowej nr 80 w Poznaniu

Julia Siwiak ze Szkoły Podstawowej nr 80 w Poznaniu

Urszula Florek ze Szkoły Podstawowej nr 4 w Luboniu

Maja Dominiak ze Szkoły Podstawowej im. A. i W. Niegolewskich w Rudnikach

Daria Kaczmarek ze Szkoły Podstawowej im. A. i W. Niegolewskich w Rudnikach

Nagroda dla opiekuna laureata I nagrody –

Alina Muszyńska ze  SP nr 80 w Poznaniu

Kat. C  – prace młodzieży z klas VII -VIII

NAGRODA  1  ex aequo

Szymon Kusiński ze Szkoły Podstawowej im. Józefa Lipskiego w Szczurach

Wiktor Gabała ze Szkoły Podstawowej w Wolsztynie

NAGRODA 2

Szymon Kupczyk ze Szkoły Podstawowej im. Józefa Lipskiego w Szczurach

NAGRODA 3

Oliwia Andrys ze Szkoły Podstawowej im. Arkadego Fiedlera w Gułtowach

WYRÓŻNIENIA

Julia Błaszczyk ze Szkoły Podstawowej w Golinie

Jakub Jóźwiak z Zespołu Szkół w Starym Bojanowie

Sebastian Augustynek ze Szkoły Podstawowej im. Arkadego Fiedlera w Gułtowach

Jakub Loskot  ze Szkoła Podstawowej im. Arkadego Fiedlera w Gułtowach

Nagroda dla opiekunów laureatów I nagrody –

Magdalena Matuszewska ze Szkoły Podstawowej im. Józefa Lipskiego w Szczurach

Edyta Gabała  z Zespołu Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kopanicy

Kat. D  – prace młodzieży ze szkół ponadpodstawowych

NAGRODA 1 ex aequo

Paulina Wiąz z Liceum Ogólnokształcącego KOSSAKA w Poznaniu

Oleg Kindler z Technikum Samochodowego w Poznaniu

WYRÓŻNIENIA

Witold Kraśniewski z Liceum Ogólnokształcącego KOSSAKA w Poznaniu

Sara Pluskota z Liceum Ogólnokształcącego KOSSAKA w Poznaniu

Nagroda dla opiekuna laureatów I nagrody

Marcin Szmidt z Zespołu Szkół Samochodowych w Poznaniu

Do 31 października czekamy na prace w konkursie „Sacratissimo Cordi Polonia Restituta” ! Znów będą atrakcyjne nagrody !


Drodzy Nauczyciele, drodzy Rodzice, drodzy Dziadkowie, drodzy Przyjaciele idei odbudowy Pomnika Wdzięczności ! Zachęcamy gorąco Waszych uczniów, Wasze dzieci, Wasze Wnuki i wszystkie dzieci i młodzież z Waszego otoczenia do udziału w organizowanym już po raz szósty przez Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu konkursie Sacratissimo Cordi Polonia Restituta. W tym roku jest on wyjątkowy, bo w tym roku obchodzimy smutną, 80. rocznicę zburzenia Pomnika, a mimo intensywnej i systematycznej pracy prowadzonej już od 7 lat nie udało nam się doprowadzić  do jego odbudowy. Razem z Wami chcemy przypominać historię tego Pomnika, był to przecież wotum wdzięczności narodu polskiego, a w szczególności Wielkopolan, za cud odzyskania niepodległości przez naszą Ojczyznę w 1918 roku po 123 latach zaborów. W zakładce „Konkurs o Pomniku” jest jego szczegółowy regulamin – jest analogiczny jak w latach ubiegłych, modyfikowany jest jedynie jego temat szczegółowy. W konkursie mogą uczestniczyć nie tylko zorganizowane grupy szkolne, ale także pojedynczy, zgłaszani przez Rodziców (czy za ich zgodą) uczniowie wszystkich typów szkół.

Konkurs jest jak zawsze pod patronatem Abpa Stanisława Gądeckiego, Kuratorium Oświaty w Poznaniu,NSZZ „Solidarność” i Akcji Katolickiej.
Będą jak zawsze atrakcyjne nagrody – w ubiegłych latach były to np. e – booki, tablety, pen drivy i oczywiście wartościowe książki. W tym roku będzie podobnie. Wszyscy uczniowie biorący udział w konkursie otrzymają imienne pamiątkowe dyplomy,a wszyscy nauczyciele, którzy przyślą 5 i więcej prac swoich uczniów otrzymają nagrody rzeczowe i pamiątkowe dyplomy. Będą też specjalne wyróżnienia dla nauczyciel, których uczniowie brali udział w konkursie co najmniej 3 razy.  Na prace czekamy do 31 października.

Uroczyste wręczenie nagród odbędzie się podczas Koncertu z okazji Święta Niepodległości – 10 listopada 2019 r. o godz. 18.00 w Auli Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu .

w razie pytań – kontakt Jolanta Hajdasz, tel. 607270507 .

Konkurs 2019

  Regulamin Konkursu dla dzieci i młodzieży pt. „Sacratissimo Cordi – Polonia Restituta („Najświętszemu Sercu – Polska Odrodzona”) 2019 r.

  1. Organizator

Stowarzyszenie – Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności w Poznaniu

  1. List intencyjny

Już po raz szósty organizujemy konkurs plastyczny dla dzieci i młodzieży, w którym pragniemy przypomnieć jeden z najbardziej zapomnianych faktów z dziejów Poznania – historię budowy przed II wojną światową i zburzenia przez Niemców w 1939 r. Pomnika Najświętszego Serca Pana Jezusa zwanego Pomnikiem Wdzięczności. W tym roku przypada 80 rocznica zburzenia Pomnika Wdzięczności – dlatego zależy nam bardzo, by przypomnieć, nie tylko sam fakt istnienia tego Pomnika, ale także wszystko, co on symbolizował, odwagę, prawość, umiłowanie Boga i Ojczyzny, cechy charakterystyczne dla każdego Poznaniaka, Wielkopolanina  i Polaka.

Pomnik Wdzięczności, którego odbudową zajmuje się organizator Konkursu, został zbudowany w 1932 r. i był największym i najbardziej rozpoznawalnym monumentem przedwojennego Poznania. W październiku 1939 r. Niemcy  po zajęciu Poznania wysadzili go w powietrze, a figurę Chrystusa wyrzucili na śmietnik i przetopili na kule armatnie. Fakt ten poruszył i zapadł w pamięci ówczesnych Poznaniaków, którzy wierzyli, iż po wojnie Pomnik zostanie na pewno odbudowany, ale niestety do dziś jeszcze się to nie udało. W czasie dwóch swoich wizyt w Poznaniu (w 1983 i 1997 r.) Jan Paweł II  za każdym razem wspominał o Pomniku Wdzięczności w swoich homiliach. Wierzymy, że wspólnym wysiłkiem sprawimy, iż Pomnik ten wróci po latach nieobecności na ulice Poznania. W roku 80-tej rocznicy jego zburzenia przypomnijmy wszystkim jak on wyglądał i spróbujmy wyobrazić sobie jak mogłyby go witać współczesne dzieci, młodzież i ich rodzice.

W 2016 r. Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika wykonał odlew 5-metrowej figury Chrystusa  – centralny element monumentu. Stoi ona obecnie przy Kościele p.w. Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kościelnej w Poznaniu

  1.  Patronat Konkursu

– Arcybiskup Metropolita Poznański

– Kuratorium Oświaty w Poznaniu

– NSZZ „Solidarność” Region Wielkopolska

– Diecezjalny Instytut Akcji Katolickiej Archidiecezji Poznańskiej

  1.   Cele konkursu

Konkurs ma na celu przybliżenie najmłodszym mieszkańcom naszego miasta historii naszej Ojczyzny – Polski i naszej „małej Ojczyzny” – Wielkopolski.  Pragniemy wspierać nauczycieli i wychowawców  w ich pracy, by w aktywny i nowoczesny sposób wspólnie wśród młodego pokolenia kształtować poczucie dumy z bycia Polakami i Wielkopolanami i by  upowszechniać w zbiorowej świadomości godne i wyjątkowe fakty z naszych dziejów.

  • Informacje organizacyjne
  1. Temat konkursu:

Co roku temat jest zmieniany. Temat proponowany na rok 2019 to „Poznań był zawsze wierny Bogu i Ojczyźnie. Przypomnijmy mieszkańcom naszego miasta, jak wyglądał Pomnik Wdzięczności”.

  • Konkurs prowadzony będzie w czterech grupach wiekowych:
  • Poziom A – uczniowie szkół podstawowych klasy 1-3

udział w konkursie polega na wykonaniu jednej pracy – rysunku na podany temat (dowolne skojarzenia) kredkami na formacie A3 lub A4

  • Poziom B –  uczniowie szkół podstawowych klasy 4-6

udział w konkursie polega na wykonaniu jednej pracy indywidualnej w dowolnej technice plastycznej płaskiej (kredka, ołówek, tempera, akwarela, olej, mozaika, witraż  itp.) przedstawiającej Pomnik Wdzięczności w kontekście zaproponowanego tematu (dowolne skojarzenia)  na formacie A3 lub A4

  • Poziom C – uczniowie szkół podstawowych klasy 7-8

udział w konkursie polega na wykonaniu jednej prezentacji multimedialnej (indywidualnej lub grupowej) w dowolnym programie komputerowym na zaproponowany temat (interpretacje i skojarzenia historyczne z wykorzystaniem wiedzy zdobywanej na lekcjach historii, religii, czy języka polskiego).

  • Poziom D – uczniowie szkół średnich

udział w konkursie polega na wykonaniu jednej pracy pisemnej – dziennikarskiej, literackiej lub historycznej na w/w temat. Może to być wiersz, rozprawka, wypowiedź, opowiadanie itp. lub świadectwo, czyli zapisana wypowiedź (monolog) lub wywiad z osobą, która pamięta Pomnik Wdzięczności (objętość do 7 tys. znaków).

  • Realizacja zadań przebiegać będzie wg następującego harmonogramu:
  • do 31 października 2019 – przygotowanie i nadsyłanie prac do organizatorów (uwaga  prezentacje z kat. C należy przesłać mailem na adres j.hajdasz@post.pl
  •  5 listopada 2019 – obrady jury i ogłoszenie wyników konkursu w internecie
  • 10 listopada 2019 –  wręczenie nagród laureatom konkursu podczas uroczystego Koncertu w Auli UAM z okazji Święta Niepodległości (dokładna godzina zostanie podane na stronie internetowej www.pomnikwdziecznosci.pl)
  • Szkoły, których uczniowie zostaną nagrodzeni lub wyróżnieni, laureaci i ich katecheci (lub inni nauczyciele – opiekunowie konkursu) zostaną powiadomieni w formie pisemnej o wynikach konkursu (mail lub sms do każdego opiekuna)
  • Konkurs ma charakter otwarty, może wziąć w nim  udział dowolna liczba uczniów z każdej szkoły. Uczniowie mogą także zgłaszać się indywidualnie bezpośrednio do organizatorów.
  • Szkolny organizator konkursu (katecheta lub dowolny nauczyciel, lub rodzice w przypadku zgłoszeń indywidualnych) zobowiązany jest dostarczyć organizatorowi prace  do 28 października 2019 r.  na adres Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Wdzięczności, Poznań 60-479, ul. Strzeszyńska 197. Prace pisemne i prezentacje multimedialne można także przesłać mailem na adres : j.hajdasz@post. W mailu powinny się także znaleźć informacje, o które prosimy w pkt. 7.
  • Każda praca powinna na odwrocie zawierać:
  • Nazwę konkursu z zaznaczeniem kategorii wiekowej
  • Tytuł pracy
  • Imię, nazwisko i wiek autora
  • Adres szkoły
  • Imię i nazwisko katechety (lub właściwego nauczyciela lub rodzica) – opiekuna konkursu, jego dane kontaktowe tel.  i e-mail
  • Uczestnicy konkursu wyrażają zgodę na publikację swoich prac, swojego wizerunku, imion i nazwisk do publicznej wiadomości. Prawa autorskie przechodzą na organizatora
  •   Nagrody i jury

        Prace konkursowe oceniać będzie jury powołane przez Organizatora.

              Przewiduje się wartościowe nagrody rzeczowe (dyski z pamięcią zewnętrzną, tablety

              i e-czytniki do książek oraz pen drivy) oraz oryginalnie zaprojektowane i

              wydrukowane indywidualnie dla każdego laureata dyplomy  dla zdobywców I, II i III      

              miejsca w każdej kategorii.  Katecheta lub inny nauczyciel – opiekun konkursu,     

              którego uczeń będzie laureatem I nagrody otrzymuje także nagrodę rzeczową  oraz 

              indywidualny dyplom. Wszyscy uczestnicy Konkursu otrzymują pamiątkowe

              dyplomy i drobne upominki.   

  • Dodatkowe informacje na temat konkursu :

na stronie internetowej www.pomnikwdziecznosci.pl

oraz :

Jolanta Hajdasz tel. +48 607 270507, j.hajdasz@post.pl

Stanisław Mikołajczak, tel.  +48 666073884,  stmikolajczak@gmail.com

Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Wdzięczności we współpracy z Wydziałem Katechetycznym Kurii Arcybiskupiej w Poznaniu przygotował dla katechetów konspekty lekcji religii (oraz materiały pomocnicze – film i zdjęcia archiwalne) na temat kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa i historii Pomnika Wdzięczności dla wszystkich szkolnych poziomów wiekowych. Są one do pobrania na stronie www.pomnikwdziecznosci.pl i Wydziału Katechetycznego .